Od praktyki biznesowej do badań nad AI. Wywiad z dr Jolantą Bartkowiak – adiunktem WSKZ

Jak doświadczenie zdobyte w biznesie może wpływać na sposób prowadzenia zajęć akademickich? Dr Jolanta Bartkowiak pokazuje, że największą wartość daje łączenie teorii z praktyką oraz analizowanie współczesnych wyzwań rynku pracy z różnych perspektyw. O swojej drodze zawodowej, badaniach nad sztuczną inteligencją w HR oraz kompetencjach, które uważa dziś za szczególnie ważne, adiunktka WSKZ opowiada w rozmowie, do której lektury serdecznie zapraszamy. 

Jak wyglądała Pani droga zawodowa i co sprawiło, że zainteresowała się Pani właśnie tą dziedziną? Czy był moment, który miał na to szczególny wpływ?

Moja droga zawodowa związana z kształceniem akademickim rozpoczęła się od gościnnych wykładów i projektów edukacyjnych dla studentów Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu, Politechniki Wrocławskiej oraz Uniwersytetu Wrocławskiego. Dzieliłam się wówczas wiedzą biznesową zdobytą podczas pracy w Departamencie Rekrutacji i Rozwoju w Orange Polska.

Szczególnym momentem, który wpłynął na moje dalsze decyzje zawodowe, było zaproszenie prof. dr. hab. Tomasza Kawki do prowadzenia zajęć na studiach podyplomowych Nowoczesne Zarządzanie Kadrami na Uniwersytecie Ekonomicznym we Wrocławiu, których sama jestem absolwentką. To doświadczenie wzbudziło we mnie pasję do dzielenia się wiedzą oraz łączenia teorii z praktyką i treściami silnie osadzonymi w realiach współczesnego biznesu.

Od 2017 roku, równolegle z aktywnością zawodową w sektorze biznesowym, pracowałam jako wykładowczyni akademicka oraz promotorka prac licencjackich i magisterskich. Od trzech lat w pełnym zakresie pracuję na uczelniach wyższych, a od roku akademickiego 2025/2026 jestem etatowym pracownikiem naszej Uczelni.

Jakimi zagadnieniami zajmuje się Pani obecnie i które z nich uważa za najbardziej fascynujące?

W obszarze nauki szczególnie interesuje mnie obecnie wpływ sztucznej inteligencji na zarządzanie, w tym na zarządzanie zasobami ludzkimi. Bardzo pasjonującym obszarem są dla mnie również zachowania organizacyjne oraz ich wpływ na kulturę organizacyjną i efekty pracy.

W ramach dydaktyki stale dążę natomiast do budowania wartościowych doświadczeń studentów. Zależy mi m.in. na rozwijaniu (w nich) kompetencji istotnych w środowisku pracy oraz przyjmowaniu pozytywnej perspektywy w procesach zawodowych. W tym celu stosuję metodę Learning Experience Design.

Czego studenci mogą nauczyć się dzięki Pani doświadczeniu?

Dążę do tego, aby był to rozwój interdyscyplinarny, skoncentrowany na rozwoju kompetencji osobowych i specjalistycznych. Ważne jest dla mnie także poszerzenie perspektywy patrzenia na różne zjawiska w naszym życiu. 

Z informacji zwrotnych od studentów dowiaduję się, że szczególnie cenią możliwość zobaczenia praktycznego zastosowania omawianych zagadnień. Pokazuję, jak znajomość określonych zagadnień, modeli, metod, narzędzi, ale również trendów może przyczyniać się do usprawnień, tworzenia innowacji, czy nawet kreowania nowej jakości w danym obszarze zawodowym.

Z jakiego projektu, badania lub publikacji jest Pani najbardziej dumna i dlaczego?

Jest to moja najnowsza publikacja naukowa. W czerwcu 2026 roku ukazała się monografia mojego współautorstwa, przygotowana w ramach badania przeprowadzonego wspólnie z dr hab. inż. Dominiką Bąk-Grabowską z Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu. Książka dotyczy wykorzystania sztucznej inteligencji w procesach rekrutacji i selekcji pracowników, czyli jednego z najbardziej aktualnych tematów współczesnego HR.

W monografii analizujemy AI nie tylko jako technologię wspierającą efektywność procesów HR, lecz także jako zjawisko organizacyjne, społeczne i etyczne. Interesowało nas, jak:

• algorytmy wpływają na decyzje personalne;
• zmienia się rola człowieka w rekrutacji;
• szanse i ryzyka wiążą się z wdrażaniem sztucznej inteligencji w organizacjach.

Punktem wyjścia była ważna luka badawcza – wciąż brakuje opracowań, które pokazują, jak AI wpływa na jakość decyzji personalnych, transparentność procesów selekcyjnych i odpowiedzialność organizacji za decyzje podejmowane z udziałem algorytmów.

Szczególnie ważną częścią książki jest autorski model oceny poziomu dojrzałości systemów wykorzystujących sztuczną inteligencję, przedstawiony na przykładzie case study eRecruiter – jednego z najbardziej rozpoznawalnych systemów ATS w Polsce, działającego w ekosystemie Grupy Pracuj. Dzięki tej części mogłyśmy połączyć perspektywę naukową z praktyką i pokazać, jak rozwiązania HR Tech, obejmujące technologię AI, funkcjonują w realnych procesach rekrutacyjnych.

Jakie wyzwania występują obecnie w Pani dziedzinie i które z nich uważa Pani za szczególnie istotne?

Myślę, że wskazałabym ponownie na zagadnienie związane z zastosowaniem AI w zarządzaniu, które tworzy obecnie nowy paradygmat naukowy w dyscyplinie nauk o zarządzaniu i jakości. Wyzwaniem jest nie tylko sama nowość, której doświadczamy jako społeczeństwo, lecz także tempo zachodzących zmian. Rozwój technologii zaczyna wykraczać poza nasze możliwości percepcji, dlatego coraz większego znaczenia nabiera umiejętność świadomego analizowania ich konsekwencji dla organizacji i ludzi.

Jakie kompetencje lub sposób myślenia są dziś szczególnie ważne dla osób rozwijających się w tej dziedzinie?

Świadomość wyzwań, które wynikają z rewolucji przemysłowej 5.0. Uważam, że warto rozwijać się w obszarze nowych technologii, w tym AI, równolegle z inwestycją w rozwój kompetencji osobistych, które wpływają na naszą efektywność działania w środowisku pracy i podkreślające naszą podmiotowość. Oczywistym jest także ciągłe doskonalenie branżowe, w domenie zawodowej, w której działamy.

Dlaczego – Pani zdaniem – połączenie praktyki zawodowej z działalnością naukową jest ważne dla studentów?

Uważam tak absolutnie zdecydowanie, ponieważ teoria i praktyka wzajemnie się uzupełniają. Teoria powstaje na podstawie badań naukowych, dostarcza wiedzy o tym, „jak powinno być” i szczególnie w zarządzaniu pozwala formułować wnioski o charakterze aplikacyjnym.

Z takich rekomendacji mogą korzystać organizacje, aby poprawiać jakość pracy i wprowadzać usprawnienia. Jednocześnie nauki o zarządzaniu nie istnieją bez praktyki biznesowej, ponieważ to właśnie ona ujawnia luki w wiedzy teoretycznej i dostarcza materiału do kolejnych badań.

Co poza działalnością naukową lub zawodową inspiruje Panią na co dzień?

Poza muzyką, kinem, podcastami o AI, na obszar mojej pasji składają się zagadnienia związane z architekturą i designem, w tym projektowanie graficzne i projektowanie wnętrz. Co może być zaskakujące – stanowią one istotne źródło inspiracji w nauczaniu akademickim. 

Perspektywy te uwzględniam w kursach dotyczących:

• strategii marek;
• zachowań organizacyjnych;
• budowania marki pracodawcy;
• budowania marki osobistej;
• komunikacji i rozwoju kompetencji.

Wykorzystuję je także, wspierając studentów w rozwijaniu analitycznego myślenia, kreatywności, świadomości estetycznej i jasnej komunikacji wizualnej we współczesnym środowisku biznesowym. 

Zagłosuj na dr Jolantę Bartkowiak w plebiscycie Wykładowca Roku

Łączenie doświadczenia biznesowego z działalnością naukową, otwartość na nowe technologie oraz interdyscyplinarne spojrzenie na zarządzanie to elementy, które dr Jolanta Bartkowiak wykorzystuje również w pracy ze studentami. Szczególną wagę przywiązuje do zaangażowania, partnerskiej relacji oraz tworzenia warunków, w których wiedza staje się impulsem do rozwoju zawodowego i osobistego.

Jeśli cenisz jej sposób prowadzenia zajęć, praktyczne spojrzenie na współczesny HR oraz zaangażowanie w rozwój studentów, oddaj swój głos na dr Jolantę Bartkowiak w plebiscycie Wykładowca Roku 2026.