Od obrazu ciała po psychodietetykę – czym zajmuje się dr Bianka Lewandowska?

Kim jest Dr Bianka Lewandowska? To wykładowczyni WSKZ, która na co dzień analizuje relacje między psychiką a ciałem, łącząc działalność naukową z doświadczeniem psychologicznym i psychoterapeutycznym. Jej zainteresowania obejmują m.in. psychologię kliniczną i zdrowia, psychodietetykę oraz mechanizmy regulujące zachowania zdrowotne. Poznaj ekspertkę i sprawdź, jakie doświadczenie wnosi do pracy ze studentami.

Kim jest dr Bianka Lewandowska?

Dr Bianka Lewandowska jest doktorem nauk humanistycznych w specjalności psychologia, psycholożką oraz psychodietetyczką. Specjalizuje się przede wszystkim w psychologii klinicznej i zdrowia oraz teorii i praktyce psychoterapii.

Ekspertka posiada wieloletnie doświadczenie akademickie oraz zawodowe. Zdobywała je m.in. podczas działalności w fundacji, a także prowadząc własną praktykę i pracując terapeutycznie w prywatnym gabinecie psychologicznym.

Czym naukowo zajmuje się dr Bianka Lewandowska?

Zainteresowania naukowe dr Bianki Lewandowskiej koncentrują się na psychologicznym doświadczaniu ciała oraz złożonych zależnościach między funkcjonowaniem psychicznym a cielesnością. Ważnym obszarem jej działalności jest również psychologia zachowań zdrowotnych.

Dr Bianka Lewandowska zajmuje się m.in.:

• psychologią kliniczną i zdrowia;
• psychologicznym doświadczaniem ciała;
• mechanizmami regulacji zachowań zdrowotnych;
• relacjami między ciałem a psychiką;
• nawykami i stylami żywieniowymi;
• psychodietetyką;
• obrazem ciała;
• funkcjonowaniem psychicznym w sytuacjach stresu.

Jak dr Bianka Lewandowska łączy psychologię z psychodietetyką?

Psychodietetyka jest jednym z ważnych obszarów działalności dr Bianki Lewandowskiej. Ekspertka analizuje psychologiczne mechanizmy związane z jedzeniem oraz czynniki wpływające na kształtowanie i regulowanie zachowań żywieniowych.

Zainteresowania dr Bianki Lewandowskiej nie ograniczają się więc do samego sposobu odżywiania. Obejmują również:

• relację człowieka z własnym ciałem;
• obraz ciała;
• psychologiczne uwarunkowania zachowań związanych ze zdrowiem.

Połączenie psychologii i psychodietetyki pozwala spojrzeć na te zagadnienia szerzej – z uwzględnieniem emocji, osobowości, doświadczeń psychicznych oraz mechanizmów wpływających na zachowanie człowieka.

Jakie doświadczenie dydaktyczne ma dr Bianka Lewandowska?

Dr Bianka Lewandowska posiada wieloletnie doświadczenie w pracy akademickiej, obejmujące zarówno prowadzenie zajęć, jak i wspieranie studentów w rozwoju naukowym i zawodowym. Ekspertka prowadziła zajęcia dotyczące m.in.:

• psychologii osobowości;
• psychologii zdrowia;
• psychopatologii;
• psychodietetyki.

Jej doświadczenie obejmuje również opiekę nad praktykami studenckimi oraz kołami naukowymi. Dzięki temu działalność dydaktyczna ekspertki wykracza poza przekazywanie wiedzy podczas zajęć i obejmuje także wspieranie studentów w rozwijaniu własnych zainteresowań.

W jaki sposób działalność wykładowczyni wpływa na rozwój studentów naszej Uczelni?

Połączenie przygotowania psychologicznego z doświadczeniem terapeutycznym pozwala dr Biance Lewandowskiej omawiać funkcjonowanie człowieka z uwzględnieniem wzajemnych zależności między psychiką, ciałem i emocjami. Studenci mogą dzięki temu poznawać zagadnienia psychologiczne z perspektywy ekspertki, która łączy działalność akademicką z terapią i bezpośrednim kontaktem z pacjentami. Jej dorobek pokazuje, że współczesne podejście do zdrowia i dobrostanu wymaga spojrzenia uwzględniającego różne sfery życia oraz ich wpływ na codzienne funkcjonowanie. 

Dlaczego warto oddać głos na dr Biankę Lewandowską w plebiscycie na najlepszego wykładowcę?

Dr Bianka Lewandowska łączy wieloletnią działalność akademicką i naukową z doświadczeniem psychologicznym oraz psychoterapeutycznym. W centrum jej zainteresowań znajdują się zagadnienia szczególnie istotne dla współczesnej psychologii – od obrazu ciała i psychologii zdrowia, przez psychodietetykę, aż po mechanizmy funkcjonowania w sytuacjach stresowych. 

Jeśli cenisz sposób prowadzenia zajęć oraz zaangażowanie ekspertki w życie akademickie oddaj swój głos na dr Biankę Lewandowską w plebiscycie Wykładowca Roku 2026. To okazja, aby docenić jej działalność dydaktyczną i wkład w rozwój studentów.

FAQ

Kim jest dr Bianka Lewandowska?

Dr Bianka Lewandowska jest doktorem nauk humanistycznych w specjalności psychologia, psycholożką oraz psychodietetyczką. Specjalizuje się w psychologii klinicznej i zdrowia, psychoterapii oraz zagadnieniach dotyczących relacji między psychiką a ciałem.

Czym zajmuje się dr Bianka Lewandowska?

Jej zainteresowania naukowe obejmują m.in. psychologiczne doświadczanie ciała, obraz ciała, zachowania zdrowotne, style żywieniowe i psychodietetykę. Zajmuje się również funkcjonowaniem psychicznym człowieka w sytuacjach stresu.

Jakie doświadczenie ma dr Bianka Lewandowska?

Dr Bianka Lewandowska posiada wieloletnie doświadczenie akademickie oraz terapeutyczne, zdobywane m.in. podczas działalności w fundacji i prowadzenia własnej praktyki. Jest także autorką publikacji naukowych, prelegentką konferencji oraz opiekunką praktyk studenckich i kół naukowych.

Jakie zajęcia prowadziła dr Bianka Lewandowska?

W swojej działalności akademickiej prowadziła zajęcia m.in. z psychologii osobowości, psychologii zdrowia, psychopatologii oraz psychodietetyki. Obszary te są ściśle związane z jej zainteresowaniami badawczymi i doświadczeniem zawodowym.

Od psychologii sądowej po pracę z osobami w kryzysie – czym zajmuje się mgr Marta Świątek-Prycik?

Kim jest mgr Marta Świątek-Prycik? To wykładowczyni WSKZ, która na co dzień łączy doświadczenie psycholożki, terapeutki i nauczycielki akademickiej z działalnością w obszarze psychologii sądowej, diagnozy oraz wsparcia dzieci i młodzieży. Poznaj ekspertkę i sprawdź, jakie doświadczenie wnosi do pracy ze studentami.

Kim jest mgr Marta Świątek-Prycik?

Mgr Marta Świątek-Prycik jest psycholożką, terapeutką, nauczycielką akademicką oraz praktyczką w obszarze psychologii sądowej i pracy z osobami znajdującymi się w sytuacjach kryzysowych. Ukończyła studia magisterskie z psychologii na Uniwersytecie Wrocławskim.

W swojej działalności zawodowej mgr Marta Świątek-Prycik łączy kilka obszarów psychologii. Jej zainteresowania obejmują przede wszystkim:

• psychologię sądową;
• psychologię emocji;
• diagnozę psychologiczną;
• psychologię sytuacji kryzysowych;
• funkcjonowanie dzieci i młodzieży;
• negocjacje i mediacje;
• komunikację.

Jakie doświadczenie zawodowe posiada mgr Marta Świątek-Prycik?

Mgr Marta Świątek-Prycik posiada wieloletnie doświadczenie w pracy klinicznej i instytucjonalnej. Od wielu lat pracuje jako psycholog szkolny, prowadząc diagnozę i wsparcie psychologiczne dzieci oraz współpracując z nauczycielami i rodzicami. Równolegle pełni funkcję biegłego sądowego, przygotowując opinie psychologiczne na potrzeby postępowań sądowych. Współpracuje również z instytucjami pomocy społecznej i organizacjami pozarządowymi, udzielając wsparcia osobom w kryzysie, w tym doświadczającym przemocy.

Jakie zajęcia prowadzi mgr Marta Świątek-Prycik?

Działalność dydaktyczna ekspertki obejmuje zagadnienia bezpośrednio związane z jej doświadczeniem zawodowym. 

Mgr Marta Świątek-Prycik prowadzi działalność dydaktyczną na uczelniach wyższych, realizując zajęcia z zakresu:

• diagnozy psychologicznej;
• psychologii emocji i motywacji;
• psychologii sytuacji kryzysowych. 

W pracy dydaktycznej koncentruje się na praktycznym zastosowaniu wiedz psychologicznej. Dzięki temu podczas zajęć może odwoływać się do wiedzy zdobywanej w różnych środowiskach zawodowych – od szkoły i instytucji pomocowych po wymiar sprawiedliwości.

W jaki sposób działalność wykładowczyni wpływa na rozwój studentów naszej Uczelni?

Doświadczenie mgr Marty Świątek-Prycik pozwala studentom poznawać psychologię z perspektywy wielu obszarów jej zastosowania – od diagnozy i pomocy psychologicznej po edukację, psychologię sądową oraz mediacje. Dzięki temu omawiane zagadnienia mogą być osadzane w różnych kontekstach zawodowych i społecznych.

Szeroki zakres aktywności mgr Marty Świątek-Prycik umożliwia studentom m.in.:

• pogłębianie wiedzy z zakresu psychologii emocji i diagnozy z uwzględnieniem specyfiki funkcjonowania dzieci, młodzieży oraz osób znajdujących się w sytuacjach kryzysowych;
• poznawanie zagadnień psychologii sądowej oraz roli specjalisty w tym obszarze;
• rozwijanie kompetencji związanych z komunikacją, negocjacjami i mediacjami, istotnych m.in. podczas rozwiązywania konfliktów;
• dostrzeganie szerokiego zastosowania psychologii w środowisku edukacyjnym, pomocowym i sądowym.

Tak różnorodna aktywność zawodowa mgr Marty Świątek-Prycik może stanowić cenne źródło wiedzy dla studentów zainteresowanych psychologią sądową, diagnozą, pomocą psychologiczną, edukacją oraz obszarami związanymi z komunikacją i mediacją.

Dlaczego warto oddać głos na mgr Martę Świątek-Prycik w plebiscycie na najlepszego wykładowcę?

Mgr Marta Świątek-Prycik łączy doświadczenie psychologiczne i terapeutyczne z działalnością akademicką oraz aktywnością w różnych środowiskach zawodowych. Podczas zajęć pokazuje studentom różnorodne perspektywy oraz możliwości zastosowania zdobywanych kompetencji.

Jeśli cenisz zaangażowanie, sposób prowadzenia zajęć i umiejętność przybliżania złożonych zagadnień psychologicznych ekspertki, możesz wyrazić swoje uznanie, oddając na nią głos w plebiscycie Wykładowca Roku 2026. To okazja, aby docenić jej wkład w kształcenie oraz wspieranie studentów naszej Uczelni na kolejnych etapach ich rozwoju.

FAQ

Kim jest mgr Marta Świątek-Prycik?

Mgr Marta Świątek-Prycik jest psycholożką, terapeutką, nauczycielką akademicką oraz praktyczką psychologii sądowej. Ukończyła psychologię na Uniwersytecie Wrocławskim, a zawodowo zajmuje się m.in. diagnozą, emocjami oraz pracą z osobami w sytuacjach kryzysowych.

Czym zajmuje się mgr Marta Świątek-Prycik?

Jej działalność obejmuje psychologię sądową, diagnozę psychologiczną, psychologię emocji i sytuacji kryzysowych, a także funkcjonowanie dzieci i młodzieży. Zajmuje się również zagadnieniami związanymi z negocjacjami, mediacjami i komunikacją.

Jakie doświadczenie zawodowe ma mgr Marta Świątek-Prycik?

Mgr Marta Świątek-Prycik ma wieloletnie doświadczenie w pracy klinicznej i instytucjonalnej, w tym jako psycholog szkolny i biegły sądowy. Współpracuje także z instytucjami pomocy społecznej i organizacjami pozarządowymi, wspierając m.in. osoby doświadczające przemocy.

Jakie zajęcia prowadzi mgr Marta Świątek-Prycik?

Prowadzi zajęcia m.in. z psychologii biznesu, negocjacji i mediacji, diagnozy psychologicznej, psychologii emocji i motywacji oraz psychologii sytuacji kryzysowych. W dydaktyce wykorzystuje swoje wieloletnie doświadczenie zawodowe, pokazując studentom różne możliwości zastosowania wiedzy psychologicznej.

Neuropsychologia, mózg i emocje – jak doświadczenie dr Doroty Ackermann-Szulgit wspiera studentów WSKZ?

Co łączy psychologię, neurobiologię, praktykę kliniczną i badania nad wpływem naturalnych substancji na układ nerwowy? Dr Dorota Ackermann-Szulgit pokazuje, że zrozumienie człowieka wymaga spojrzenia na funkcjonowanie mózgu z wielu perspektyw i opierania wiedzy na wynikach badań naukowych. Jako psycholog, neuropsycholog i adiunkt WSKZ łączy doświadczenie kliniczne z działalnością naukową oraz dydaktyczną. Poznaj ekspertkę i sprawdź, czym zajmuje się w swojej pracy.

Kim jest dr Dorota Ackermann-Szulgit?

Dr Dorota Ackermann-Szulgit jest psychologiem, neuropsychologiem oraz adiunktem w Wyższej Szkole Kształcenia Zawodowego we Wrocławiu. Od wielu lat łączy działalność naukową i dydaktyczną z doświadczeniem zdobytym w praktyce klinicznej.

W swojej pracy dydaktycznej inspiruje do samodzielnego myślenia, poszukiwania naukowych odpowiedzi i ciągłego rozwoju zawodowego. Pokazuje tym samym, że psychologia jest nieustannie rozwijającą się dziedziną, która regularnie odkrywa nowe możliwości wspierania człowieka.

Zainteresowania dr Doroty Ackermann-Szulgit obejmują m.in.:

• neuropsychologię;
• neurobiologię emocji i empatii;
• neurodietetykę;
• etnobotanikę;
• wpływ olejków eterycznych i adaptogenów na układ nerwowy;
• neurochirurgię i psychochirurgię;
• psychologię społeczną.

Jakie doświadczenie posiada dr Dorota Ackermann-Szulgit?

Doświadczenie zawodowe dr Dorota Ackermann-Szulgit zdobywała m.in. w X Wojskowym Szpitalu z Polikliniką w Bydgoszczy, pracując na Oddziale Neurochirurgii i Chirurgii Głowy oraz na Oddziale Psychiatrycznym.

Miała tam możliwość pracy z pacjentami z uszkodzeniami mózgu, zaburzeniami funkcji poznawczych oraz problemami dotyczącymi zdrowia psychicznego. Doświadczenia te pozwoliły jej obserwować w praktyce zależności między funkcjonowaniem układu nerwowego a zachowaniem i procesami psychicznymi człowieka.

Wiedzę zdobytą w środowisku klinicznym wykorzystuje obecnie zarówno w działalności naukowej, jak i podczas pracy ze studentami. Dzięki temu zagadnienia omawiane na zajęciach mogą być przedstawiane nie tylko z perspektywy teorii, ale również ich praktycznego znaczenia.

Czego studenci mogą dowiedzieć się podczas zajęć z dr Dorotą Ackermann-Szulgit?

W pracy dydaktycznej dr Dorota Ackermann-Szulgit stawia na przekazywanie wiedzy opartej na dowodach naukowych, rozwijanie krytycznego myślenia oraz łączenie najnowszych odkryć neurobiologii z praktyką psychologiczną. Szczególną wagę przywiązuje do korzystania z wiarygodnych źródeł i wyników badań naukowych.

Prowadzone przez nią zajęcia z neuropsychologii pokazują, jak funkcjonowanie mózgu wpływa na:

• emocje;
• pamięć;
• zachowanie;
• procesy poznawcze.

Pozwalają również zrozumieć, w jaki sposób współczesna nauka może wspierać zdrowie psychiczne i jakość życia.

Istotnym elementem jej podejścia dydaktycznego jest zachęcanie studentów do samodzielnego poszukiwania odpowiedzi. Zamiast bezkrytycznego przyjmowania informacji ważne stają się ich analiza, weryfikacja źródeł oraz konfrontowanie różnych perspektyw naukowych.

Jak dr Dorota Ackermann-Szulgit łączy neuropsychologię z badaniami nad naturalnymi substancjami?

Jednym z obszarów zainteresowań ekspertki jest oddziaływanie olejków eterycznych, adaptogenów oraz innych naturalnych substancji na mózg i układ nerwowy. Dr Dorota Ackermann-Szulgit współpracuje z Instytutem Zielarstwa Polskiego, gdzie prowadzi wykłady dotyczące tych zagadnień.

W ramach tej działalności zajmuje się m.in. wpływem olejków eterycznych na funkcje poznawcze. Analizuje również możliwości wykorzystania aromaterapii jako elementu wspomagającego w chorobach neurodegeneracyjnych i metabolicznych. Szczególną uwagę poświęca przy tym analizie dostępnych badań naukowych i aktualnej literatury dotyczącej wpływu naturalnych substancji na funkcjonowanie mózgu.

Takie interdyscyplinarne podejście pozwala łączyć zagadnienia z obszaru psychologii, neuronauki, medycyny i etnobotaniki.

Czym jeszcze zajmuje się dr Dorota Ackermann-Szulgit?

Działalność ekspertki wykracza poza dydaktykę akademicką. Jest autorką licznych publikacji naukowych i popularnonaukowych, a także aktywnie popularyzuje wiedzę znajdującą się na styku:

• psychologii;
• neuronauki;
• medycyny.

Rozwija również własną markę ProAroma, w ramach której opracowuje funkcjonalne mieszanki aromaterapeutyczne. Ich projektowanie opiera na wynikach badań naukowych oraz aktualnej literaturze.

W działalności dr Doroty Ackermann-Szulgit nauka spotyka się także ze sztuką. W 2022 roku zadebiutowała w przestrzeni artystycznej, przygotowując autorskie kompozycje zapachowe do wystawy „Kwiatostany”. Projekt pokazał możliwość wykorzystania wiedzy i doświadczeń z różnych dziedzin do tworzenia nowych form ekspresji.

Jak doświadczenie dr Doroty Ackermann-Szulgit wspiera studentów naszej Uczelni?

Doświadczenie naukowe pozwala dr Dorocie Ackermann-Szulgit przedstawiać zainteresowanym psychologię jako ewoluującą dziedzinę nauki, której rozwój jest ściśle związany z kolejnymi odkryciami dotyczącymi ludzkiego mózgu.

W swojej pracy zachęca przede wszystkim do krytycznego myślenia, samodzielnego poszukiwania naukowych odpowiedzi oraz ciągłego poszerzania wiedzy. Pokazuje również, jak ważne jest łączenie różnych obszarów nauki w celu pełniejszego zrozumienia funkcjonowania człowieka.

Dzięki temu studenci mogą poznawać zagadnienia psychologiczne zarówno od strony teorii i badań naukowych, jak i doświadczeń wynikających z praktyki klinicznej.

Oddaj głos na dr Doroty Ackermann-Szulgit w plebiscycie na najlepszego wykładowcę 

Jeśli cenisz jej sposób prowadzenia zajęć, zaangażowanie w przekazywanie aktualnej wiedzy oraz zachęcanie do samodzielnego poszukiwania odpowiedzi, oddaj swój głos ekspertkę w plebiscycie Wykładowca Roku 2026. To okazja, aby docenić jej zaangażowanie wykładowcy w pracę oraz podejście do nauczania. 

FAQ

Kim jest dr Dorota Ackermann-Szulgit?

Dr Dorota Ackermann-Szulgit jest psychologiem, neuropsychologiem oraz adiunktem Wyższej Szkoły Kształcenia Zawodowego we Wrocławiu. Łączy działalność naukową i dydaktyczną z doświadczeniem zdobytym w praktyce klinicznej.

Czym zajmuje się dr Dorota Ackermann-Szulgit?

Jej zainteresowania obejmują m.in. neuropsychologię, neurobiologię emocji i empatii, neurodietetykę, etnobotanikę oraz wpływ olejków eterycznych i adaptogenów na układ nerwowy. Zajmuje się również zagadnieniami dotyczącymi neurochirurgii, psychochirurgii i psychologii społecznej.

Jakie doświadczenie kliniczne ma dr Dorota Ackermann-Szulgit?

Doświadczenie zdobywała m.in. w X Wojskowym Szpitalu z Polikliniką w Bydgoszczy na Oddziale Neurochirurgii i Chirurgii Głowy oraz na Oddziale Psychiatrycznym. Pracowała tam z pacjentami z uszkodzeniami mózgu, zaburzeniami funkcji poznawczych i problemami dotyczącymi zdrowia psychicznego.

Jak dr Dorota Ackermann-Szulgit wspiera studentów WSKZ?

Podczas zajęć łączy wiedzę z zakresu psychologii i neurobiologii z doświadczeniem klinicznym oraz aktualnymi wynikami badań naukowych. Zachęca studentów do krytycznego myślenia, weryfikowania informacji i samodzielnego poszukiwania naukowych odpowiedzi.

Biznes bez lukrowania. Wywiad z Mehmetem Omurlu – ekspertem WSKZ o zarządzaniu, AI i odwadze w podejmowaniu decyzji

Jak przygotować studentów do świata biznesu, w którym nie zawsze istnieje jedna właściwa odpowiedź? Zdaniem eksperta WSKZ, mgr Mehmeta Omurlu, kluczowe jest łączenie wiedzy akademickiej z doświadczeniami, podejmowaniem decyzji i wyciąganiem wniosków także z popełnianych błędów. Zapraszamy do lektury rozmowy, w której ekspertka opowiada o swojej drodze zawodowej, wykorzystaniu AI i nowych technologii, międzynarodowych projektach oraz kompetencjach, które mogą mieć szczególne znaczenie na przyszłym rynku pracy.

Jak wyglądała Pana droga zawodowa i co sprawiło, że zainteresował się Pan właśnie tą dziedziną? Czy był moment, który miał na to szczególny wpływ?

Moja droga zawodowa od początku była mocno związana z biznesem, zarządzaniem i pracą w środowisku międzynarodowym. Przez lata zdobywałem doświadczenie, współpracując z firmami i partnerami z różnych krajów, a jednocześnie rozwijałem własną działalność gospodarczą. Dzięki temu mogłem poznawać zarządzanie nie tylko od strony teorii, ale przede wszystkim poprzez:

• codzienne decyzje;
• odpowiedzialność;
• sukcesy;
• błędy;
• sytuacje kryzysowe.

Kolejnym ważnym etapem było wejście do świata akademickiego i rozpoczęcie pracy ze studentami. Szybko odkryłem, że ogromną satysfakcję daje mi możliwość dzielenia się własnymi doświadczeniami. Nie chciałem jednak uczyć zarządzania wyłącznie poprzez teorię. Zacząłem wykorzystywać case studies, grywalizację, symulacje biznesowe i negocjacje, pokazując studentom biznes również od tej trudniejszej strony.

Z czasem działalność dydaktyczna zaczęła łączyć się z projektami międzynarodowymi, konferencjami i współpracą z ekspertami z różnych krajów. Dzisiaj właśnie to połączenie biznesu, edukacji i środowiska międzynarodowego jest dla mnie najbardziej interesujące i daje mi największą satysfakcję.

Nie potrafię wskazać jednego momentu, w którym zdecydowałem: „to właśnie chcę robić”. To był proces. Kolejne doświadczenia pokazywały mi, że najlepiej odnajduję się tam, gdzie spotykają się biznes, edukacja, ludzie i współpraca międzynarodowa. Dzisiaj właśnie możliwość łączenia tych światów uważam za największą wartość mojej drogi zawodowej.

Jakimi zagadnieniami zajmuje się Pan obecnie i które z nich uważa za najbardziej fascynujące?

Obecnie najbardziej interesują mnie zagadnienia związane z nowoczesnym zarządzaniem, marketingiem, sztuczną inteligencją oraz wykorzystaniem nowych technologii w biznesie i edukacji. Szczególnie fascynuje mnie to, jak AI zmienia:

• sposób podejmowania decyzji;
• komunikację z klientami;
• marketing;
• sposób, w jaki uczymy i przygotowujemy studentów do przyszłego rynku pracy.

Dużo uwagi poświęcam także grywalizacji i nowoczesnym metodom dydaktycznym. Interesuje mnie, jak poprzez symulacje, gry decyzyjne i rzeczywiste case studies można uczyć zarządzania w sposób bardziej praktyczny i angażujący.

Kolejnym ważnym dla mnie obszarem jest współpraca międzynarodowa i udział w projektach europejskich, szczególnie tych łączących edukację, biznes i sport. Fascynuje mnie możliwość obserwowania rozwiązań stosowanych w różnych krajach i kulturach, a następnie wykorzystywania tych doświadczeń do tworzenia nowych możliwości dla studentów.

Czego studenci mogą nauczyć się dzięki Pana doświadczeniu?

Myślę, że przede wszystkim mogą zobaczyć biznes i zarządzanie bez lukrowania – takie, jakie są w rzeczywistości. Z sukcesami, ale również błędami, ryzykiem, trudnymi decyzjami i ich konsekwencjami. Jako praktyk staram się pokazywać konkretne sytuacje, z którymi sam spotykam się w działalności zawodowej.

Ważnym elementem moich zajęć jest grywalizacja. Wykorzystuję:

• symulacje;
• zadania zespołowe;
• negocjacje;
• rzeczywiste problemy biznesowe. 

Dzięki temu studenci nie tylko słuchają o zarządzaniu, ale mogą w pewnym sensie doświadczyć go i przećwiczyć różne scenariusze działania.

Chciałbym, aby studenci nauczyli się ode mnie przede wszystkim odwagi w podejmowaniu decyzji, przedsiębiorczego myślenia i wyciągania wniosków z błędów. W biznesie nie zawsze istnieje jedna poprawna odpowiedź. Często trzeba działać w warunkach niepewności, brać odpowiedzialność i dostosowywać się do zmieniającej się sytuacji.

Z jakiego projektu, badania lub inicjatywy jest Pan najbardziej w swojej działalności i dlaczego?

Trudno byłoby mi wskazać tylko jeden projekt, ponieważ największą satysfakcję daje mi łączenie inicjatyw międzynarodowych, konferencji, sympozjów oraz działań skierowanych bezpośrednio do studentów. Od wielu lat uczestniczę w projektach krajowych i międzynarodowych. Jednymi z ważniejszych są dla mnie Aftermatch i Aftermatch 2.0, poświęcone karierze dwutorowej sportowców oraz przygotowaniu ich do funkcjonowania na rynku pracy.

Bardzo ważna jest dla mnie również organizacja konferencji, seminariów i spotkań z ekspertami. Dzięki takim inicjatywom studenci mogą zetknąć się z wiedzą i doświadczeniem osób spoza swojej uczelni, również tych działających na arenie międzynarodowej.

Szczególnie dumny jestem z tego, że w tym roku udało mi się zaprosić do Wrocławia dr Nicole Alexander – międzynarodową ekspertkę w obszarze marketingu, nowych technologii i sztucznej inteligencji, związaną z Columbia University. W swojej karierze pełniła m.in. funkcję Global Head of Marketing w Meta, a doświadczenie zdobywała także w The New York Times, Nielsen i Ipsos, dzięki czemu łączy doświadczenie akademickie z praktyką biznesową na najwyższym, międzynarodowym poziomie.

Nasi studenci mieli możliwość bezpośredniego spotkania z nią i uczestniczenia w warsztatach dotyczących m.in. AI, biznesu i marketingu. Właśnie takie działania są dla mnie najważniejsze – kiedy projekt, konferencja czy współpraca międzynarodowa nie kończy się tylko na teorii, ale daje studentom możliwość:

• spotkania ekspertów;
• zdobycia nowych doświadczeń;
• spojrzenia na swoją przyszłość z szerszej, międzynarodowej perspektywy.

Jakie wyzwania występują obecnie w Pana dziedzinie i które z nich uważa Pan za szczególnie istotne?

Z mojej perspektywy jednym z największych wyzwań w obszarze zarządzania jest dziś tempo zachodzących zmian. Rozwój sztucznej inteligencji, automatyzacji i nowych technologii sprawia, że rozwiązania, które jeszcze niedawno były aktualne, bardzo szybko wymagają ponownego przemyślenia.

Szczególnie istotna staje się umiejętność łączenia technologii z człowiekiem. Możemy automatyzować coraz więcej procesów, ale nadal kluczowe pozostają:

• relacje;
• komunikacja;
• odpowiedzialność;
• umiejętność podejmowania decyzji.

Dużym wyzwaniem jest również przygotowanie młodych ludzi do rynku pracy, którego za kilka lat nie będziemy w stanie dokładnie przewidzieć. Dlatego uważam, że zamiast przygotowywać studentów wyłącznie do konkretnych stanowisk, powinniśmy rozwijać w nich elastyczność, samodzielność, przedsiębiorczość i gotowość do ciągłego uczenia się. To właśnie te kompetencje, moim zdaniem, będą decydowały o ich przyszłym sukcesie zawodowym.

Jakie kompetencje lub sposób myślenia są dziś szczególnie ważne dla osób rozwijających się w Pana dziedzinie?

Najważniejsza jest dziś przede wszystkim otwartość na zmiany i ciągła gotowość do uczenia się. Sam widzę, zarówno w działalności zawodowej, jak i w pracy ze studentami, jak szybko zmieniają się rynek, technologie i oczekiwania wobec pracowników oraz menedżerów.

Bardzo ważne jest dla mnie również krytyczne i samodzielne myślenie. Nowe technologie, w tym sztuczna inteligencja, dają ogromne możliwości, ale trzeba umieć korzystać z nich świadomie. Zawsze podkreślam, że technologia powinna wspierać nasze decyzje, a nie podejmować je za nas.

Cenię także przedsiębiorczość, odwagę i umiejętność działania w praktyce. Nie zawsze wszystko wychodzi za pierwszym razem. Ważne jest, aby próbować, wyciągać wnioski i iść dalej. Moim zdaniem właśnie takie podejście jest dziś szczególnie potrzebne osobom, które chcą rozwijać się w obszarze zarządzania.

Dlaczego – Pana zdaniem – połączenie praktyki zawodowej z działalnością naukową jest ważne dla studentów?

Moim zdaniem jest ono niezwykle ważne, ponieważ pozwala studentom zobaczyć, jak wiedza zdobywana na uczelni funkcjonuje w rzeczywistym świecie. Sama teoria daje mocne podstawy, ale dopiero zestawienie jej z konkretnymi przykładami, doświadczeniami i aktualnymi wyzwaniami rynku sprawia, że staje się naprawdę użyteczna.

Sam jestem praktykiem i od wielu lat prowadzę własną działalność gospodarczą, dlatego wiem, jak istotne jest połączenie wiedzy akademickiej z realiami rynku. W pracy ze studentami staram się przekazywać nie tylko teorię, lecz również przykłady i sytuacje, z którymi sam spotykam się zawodowo. Uważam, że dzięki temu lepiej rozumieją oni omawiane zagadnienia i widzą ich rzeczywiste zastosowanie.

Szczególnie w zarządzaniu ważne jest, aby studenci potrafili nie tylko znać określone modele i koncepcje, ale także podejmować decyzje, rozwiązywać problemy i reagować na zmieniające się warunki rynkowe. Moim celem jest, aby wiedza zdobywana podczas zajęć stała się dla nich narzędziem, które będą mogli wykorzystać w przyszłej pracy.

Co poza działalnością naukową lub zawodową inspiruje Pana na co dzień?

Poza działalnością naukową i zawodową inspirują mnie przede wszystkim podróże i sport, a szczególnie bieganie. Bieganie jest dla mnie sposobem na zachowanie równowagi, daje energię, pozwala uporządkować myśli, a jednocześnie uczy systematyczności i wytrwałości.

Bardzo ważne są dla mnie również wyjazdy do innych krajów. Lubię odkrywać nowe miejsca, poznawać inne kultury i obserwować codzienne życie z perspektywy lokalnych mieszkańców. Szczególnie cenię rozmowy z ludźmi, poznawanie ich zwyczajów, podejścia do życia oraz sposobu postrzegania świata. Takie doświadczenia poszerzają moje horyzonty i często stają się źródłem nowych pomysłów oraz inspiracji, które później wykorzystuję również w działalności zawodowej i dydaktycznej.

Zagłosuj na mgr Mehmeta Omurlu w Plebiscycie Wykładowca Roku 2026

Praktyczne spojrzenie na zarządzanie, otwartość na nowe technologie i międzynarodową współpracę oraz pokazywanie studentom biznesu bez uproszczeń to podejście, które ekspert przekłada na swoją działalność dydaktyczną. Podczas zajęć zachęca do samodzielnego myślenia, podejmowania decyzji, eksperymentowania i wyciągania wniosków z własnych doświadczeń.

Jeśli cenisz jego sposób prowadzenia zajęć, praktyczne podejście do biznesu i zaangażowanie w tworzenie nowych możliwości, oddaj swój głos w Plebiscycie Wykładowca Roku 2026.

Od uzależnień po cyberzagrożenia – jak doświadczenie prof. Mariusza Jędrzejki wspiera studentów WSKZ?

Jak zmieniające się technologie, substancje psychoaktywne i współczesne problemy społeczne wpływają na funkcjonowanie dzieci, młodzieży oraz rodzin? Prof. Mariusz Jędrzejko od lat analizuje mechanizmy uzależnień, cyberzaburzeń i zachowań ryzykownych, łącząc działalność naukową z doświadczeniem diagnostycznym, terapeutycznym i społecznym. Jako wykładowca dzieli się ze studentami wiedzą dotyczącą wyzwań, z którymi mierzy się współczesne społeczeństwo. Poznaj jego doświadczenie i obszary działalności.

Kim jest prof. Mariusz Jędrzejko?

Prof. Mariusz Jędrzejko jest pedagogiem społecznym i specjalnym, socjologiem oraz ekspertem zajmującym się uzależnieniami, cyberzaburzeniami i współczesnymi zagrożeniami społecznymi. Posiada również uprawnienia diagnosty i terapeuty uzależnień oraz mediatora rodzinnego.

Swoją działalność naukową łączy z bezpośrednim zaangażowaniem w profilaktykę i wsparcie osób zmagających się z różnego rodzaju problemami społecznymi. W swojej pracy szczególną uwagę poświęca funkcjonowaniu dzieci, młodzieży i rodzin w obliczu przemian społecznych i technologicznych.

Jakimi problemami społecznymi zajmuje się prof. Mariusz Jędrzejko?

W centrum zainteresowań prof. Mariusza Jędrzejki znajdują się problemy wpływające na funkcjonowanie młodych ludzi, ich relacje społeczne oraz środowisko rodzinne. Profesor zajmuje się zarówno analizą przyczyn określonych zjawisk, jak i profilaktyką, diagnozą oraz wsparciem osób, których one dotyczą.

Obszary działalności prof. Mariusza Jędrzejki obejmują m.in.:

• uzależnienia od alkoholu, narkotyków, nikotyny, nowych substancji psychoaktywnych i leków OTC;
• cyberzaburzenia związane z nadmiernym korzystaniem z technologii cyfrowych;
• zaburzenia zachowania, agresję i problemy związane z niedostosowaniem społecznym;
• spektrum autyzmu, w tym zespół Aspergera, oraz FAS i FASD;
• trudności adaptacyjne i problemy w relacjach społecznych;
• autoagresję, samookaleczenia oraz zachowania suicydalne;
• konflikty rodzinne i małżeńskie oraz trudności wychowawcze;
• zaburzone relacje między rodzicami a dziećmi.

Jakie książki i publikacje znajdują się w dorobku prof. Mariusz Jędrzejko?

Dorobek naukowy i wydawniczy eksperta obejmuje ponad 200 publikacji dotyczących m.in. uzależnień, zachowań ryzykownych, cyberzagrożeń oraz współczesnych problemów społecznych.

Prof. Mariusz Jędrzejko jest autorem i współautorem licznych książek, opracowań oraz poradników. Wśród nich znajdują się m.in.:

• „Narkotyki i dopalacze. Co powinni wiedzieć rodzice?” – publikacja przybliżająca zagrożenia związane z używaniem substancji psychoaktywnych przez młodych ludzi;
• „Cyberuzależnienia. Zjawisko, profilaktyka, elementy terapii” – książka poświęcona mechanizmom problemowego korzystania z technologii cyfrowych, ich rozpoznawaniu oraz przeciwdziałaniu.

Jak doświadczenie prof. Mariusza Jędrzejki wspiera studentów naszej Uczelni?

Połączenie działalności naukowej, diagnostycznej, terapeutycznej i społecznej pozwala prof. Mariuszowi Jędrzejce przedstawiać współczesne problemy psychologiczne i wychowawcze z wielu perspektyw. Studenci mogą dzięki temu poznawać nie tylko mechanizmy określonych zjawisk, ale również sposoby ich:

• diagnozowania;
• profilaktyki;
• przeciwdziałania ich konsekwencjom.

Wieloletnie doświadczenie eksperta pozwala studentom naszej Uczelni spojrzeć na zagadnienia omawiane podczas studiów przez pryzmat prawdziwych problemów, z którymi mierzą się współczesne dzieci, młodzież i rodziny.

Dlaczego warto oddać głos na prof. Mariusza Jędrzejkę w plebiscycie na najlepszego wykładowcę?

Prof. Mariusz Jędrzejko łączy rozległy dorobek naukowy z wieloletnim doświadczeniem w diagnozie, terapii, profilaktyce i działalności społecznej. Podejmowana przez niego tematyka dotyczy problemów szczególnie istotnych dla współczesnej pedagogiki oraz systemu wsparcia dzieci i młodzieży.

Jeśli cenisz wiedzę profesora, sposób prowadzenia zajęć oraz możliwość poznawania współczesnych problemów społecznych z perspektywy doświadczonego badacza i specjalisty, oddaj swój głos na prof. Mariusza Jędrzejkę w plebiscycie Wykładowca Roku 2026. To okazja, aby docenić jego zaangażowanie w kształcenie i rozwój studentów WSKZ.

FAQ

Kim jest prof. Mariusz Jędrzejko?

Prof. Mariusz Jędrzejko jest pedagogiem społecznym i specjalnym, socjologiem, diagnostą i terapeutą uzależnień oraz mediatorem rodzinnym. Obecnie pełni funkcję profesora w Instytucie Psychologii WSKZ.

Czym zajmuje się prof. Mariusz Jędrzejko?

Profesor zajmuje się przede wszystkim uzależnieniami, cyberzaburzeniami, zachowaniami ryzykownymi oraz współczesnymi problemami społecznymi i wychowawczymi. Ważną częścią jego działalności jest także profilaktyka oraz wsparcie dzieci, młodzieży i rodzin.

Jaką działalność społeczną prowadzi prof. Mariusz Jędrzejko?

Prof. Mariusz Jędrzejko jest związany z Centrum Profilaktyki Społecznej, Ośrodkiem Wsparcia dla Dzieci i Dorosłych z Uzależnieniami i Zaburzeniami w Józefowie oraz Fundacją Bonum Humanum. Angażuje się również w działania rozwijające kompetencje rodzicielskie.

Jakie publikacje ma w dorobku prof. Mariusz Jędrzejko?

Dorobek profesora obejmuje ponad 200 publikacji dotyczących m.in. uzależnień, cyberzagrożeń i zachowań ryzykownych. Jest autorem i współautorem książek, w tym „Narkotyki i dopalacze. Co powinni wiedzieć rodzice?” oraz „Cyberuzależnienia. Zjawisko, profilaktyka, elementy terapii”.

Między empatią a krytycznym myśleniem. Wywiad z mgr Martą Świątek-Prycik – ekspertką WSKZ

Co sprawiło, że mgr Marta Świątek-Prycik związała swoją drogę zawodową z psychologią i pracą z osobami w kryzysie? Jak sama podkreśla, najważniejsze pytania pojawiają się w bezpośrednim kontakcie z człowiekiem, jego emocjami, doświadczeniami i sposobem radzenia sobie z trudnościami. Zapraszamy do lektury rozmowy, w której ekspertka WSKZ opowiada o psychologii sądowej, pracy z osobami doświadczającymi przemocy oraz kompetencjach, które uważa za szczególnie ważne w zawodzie psychologa.

Jak wyglądała Pani droga zawodowa i co sprawiło, że zainteresowała się Pani właśnie tą dziedziną? Czy był moment, który miał na to szczególny wpływ?

Moja droga zawodowa od początku była związana z człowiekiem – jego emocjami, relacjami, sposobami radzenia sobie z kryzysem i konsekwencjami trudnych doświadczeń. Jestem absolwentką psychologii Uniwersytetu Wrocławskiego, a swoją wiedzę rozwijałam następnie w obszarze psychologii sądowej oraz psychoterapii, m.in. w Polskim Instytucie Ericksonowskim w Poznaniu i Polskim Instytucie Psychoterapii Integratywnej w Krakowie.

Bardzo szybko przekonałam się, że psychologia nie jest dla mnie wyłącznie dziedziną akademicką. Najważniejsze pytania pojawiały się w bezpośrednim kontakcie z człowiekiem – z osobą doświadczającą przemocy, kryzysu, straty czy trudności w relacjach. To właśnie praktyka nauczyła mnie, że za każdym zachowaniem stoi określona historia, emocje i mechanizmy psychologiczne.

Szczególne znaczenie miała dla mnie praca z osobami doświadczającymi przemocy oraz z dziećmi i młodzieżą. To doświadczenie ukształtowało moje zainteresowanie psychologią kryzysu, emocji, diagnozą psychologiczną i psychologią sądową. Z czasem naturalnym krokiem stało się dla mnie także łączenie pracy praktycznej z działalnością dydaktyczną i ekspercką.

Jakimi zagadnieniami zajmuje się Pani obecnie i które z nich uważa za najbardziej fascynujące?

Obecnie zajmuję się przede wszystkim psychologią w sytuacjach kryzysowych, psychologią emocji, diagnozą psychologiczną, psychologią sądową oraz zagadnieniami związanymi z przemocą i jej konsekwencjami.

Szczególnie interesuje mnie to, w jaki sposób człowiek funkcjonuje w sytuacji silnego stresu i zagrożenia oraz jak doświadczenia kryzysowe wpływają na sposób postrzegania:

• siebie;
• innych ludzi;
• otaczającej rzeczywistości.

Fascynuje mnie również obszar psychologii sądowej, a zwłaszcza relacja pomiędzy psychologią a prawem. Pytania dotyczące wiarygodności pamięci, funkcjonowania świadka, mechanizmów podejmowania decyzji czy wpływu emocji na zachowanie pokazują, jak szerokie zastosowanie może mieć wiedza psychologiczna poza gabinetem terapeutycznym.

Czego studenci mogą nauczyć się dzięki Pani doświadczeniu?

Przede wszystkim tego, że psychologia nie kończy się na znajomości teorii. Wiedza akademicka jest fundamentem, ale dopiero praktyka pozwala zobaczyć, jak złożone i niejednoznaczne może być ludzkie zachowanie.

Chciałabym, aby studenci rozwijali przede wszystkim krytyczne myślenie – umiejętność zadawania pytań, weryfikowania informacji i unikania zbyt szybkich ocen. W psychologii bardzo często nie ma prostych odpowiedzi.

Moje doświadczenie zawodowe pozwala mi również pokazywać studentom, jak wiedzę psychologiczną wykorzystywać w realnych sytuacjach:

• w pracy z osobą w kryzysie;
• podczas rozmowy, mediacji, negocjacji, diagnozy;
• w kontakcie z osobami uczestniczącymi w postępowaniu sądowym.

Chciałabym także przekazywać im przekonanie, że dobry psycholog powinien łączyć kompetencje zawodowe z empatią, odpowiedzialnością i świadomością granic własnych kompetencji.

Z jakiego projektu, badania lub publikacji jest Pani najbardziej dumna i dlaczego?

Największą wartość mają dla mnie te przedsięwzięcia, w których wiedza psychologiczna przekłada się na konkretną zmianę w życiu człowieka. Dlatego trudno byłoby mi wskazać jeden projekt czy jedną publikację jako najważniejsze osiągnięcie.

Szczególnie cenię sobie wieloletnią działalność związaną z profilaktyką agresji i przemocy oraz pracę na rzecz osób doświadczających przemocy. Ważne są dla mnie także działania realizowane we współpracy z:

• instytucjami publicznymi;
• wymiarem sprawiedliwości;
• Policją;
• pomocą społeczną;
• organizacjami społecznymi.

Jestem również dumna z możliwości łączenia tych doświadczeń z dydaktyką. Dzięki temu mogę przekazywać studentom wiedzę, która nie jest wyłącznie podręcznikowa, lecz wynika z rzeczywistych sytuacji zawodowych.

Jakie wyzwania występują obecnie w Pani dziedzinie i które z nich uważa Pani za szczególnie istotne?

Jednym z największych wyzwań jest rosnąca złożoność problemów, z którymi spotykają się psychologowie. Coraz częściej pracujemy z osobami doświadczającymi wielu nakładających się trudności:

• kryzysów rodzinnych;
• przemocy;
• problemów emocjonalnych;
• przeciążenia;
• trudności społecznych.

Bardzo ważnym wyzwaniem jest również odpowiedzialne wykorzystywanie wiedzy psychologicznej. W czasach ogromnej ilości informacji, także tych dostępnych w mediach społecznościowych, szczególnie potrzebna jest umiejętność odróżniania wiedzy naukowej od uproszczeń, pseudopsychologii i popularnych mitów.

W psychologii sądowej dodatkowym wyzwaniem jest zachowanie równowagi pomiędzy potrzebą dostarczenia użytecznej opinii a świadomością ograniczeń metod psychologicznych. Psycholog powinien mieć odwagę powiedzieć „tego nie wiemy”, jeśli materiał nie pozwala na wyciągnięcie jednoznacznych wniosków.

Jakie kompetencje lub sposób myślenia są dziś szczególnie ważne dla osób rozwijających się w tej dziedzinie?

Najważniejsze są dla mnie ciekawość poznawcza, krytyczne myślenie, empatia i gotowość do ciągłego uczenia się. Dobry psycholog nie może przestać zadawać pytań. Powinien być otwarty na nowe badania, ale jednocześnie ostrożny wobec łatwych i efektownych odpowiedzi.

Bardzo ważna jest także umiejętność słuchania. W pracy psychologa często najważniejsze informacje pojawiają się nie wtedy, kiedy sami mówimy, ale wtedy, kiedy potrafimy naprawdę usłyszeć drugiego człowieka.

Dlaczego połączenie praktyki zawodowej z działalnością naukową jest ważne dla studentów?

Ponieważ pozwala zobaczyć, że wiedza psychologiczna ma zastosowanie w rzeczywistym świecie. Praktyka bez refleksji naukowej może prowadzić do powielania schematów, natomiast sama teoria bez kontaktu z rzeczywistością może pozostać bardzo abstrakcyjna.

Połączenie obu perspektyw pomaga zachować równowagę. Nauka daje narzędzia do rozumienia zjawisk, a praktyka pokazuje ich prawdziwą złożoność.

W pracy ze studentami staram się właśnie tę perspektywę łączyć – pokazując nie tylko „co wiemy”, ale również „skąd to wiemy”, jakie są ograniczenia tej wiedzy i jak można ją odpowiedzialnie wykorzystać w praktyce.

Co poza działalnością naukową lub zawodową inspiruje Panią na co dzień?

Inspirują mnie przede wszystkim ludzie i ich historie. Kontakt z drugim człowiekiem nieustannie przypomina mi, że nawet jeśli pewne mechanizmy psychologiczne są uniwersalne, każda osoba jest wyjątkowa.

Inspirują mnie również podróże, literatura, obserwowanie świata i codziennych relacji między ludźmi. Lubię przyglądać się temu, jak:

• podejmujemy decyzje;
• budujemy relacje;
• reagujemy na zmianę;
• radzimy sobie z trudnościami.

Myślę, że w zawodzie psychologa szczególnie ważne jest zachowanie ciekawości świata. Im więcej potrafimy zobaczyć i zrozumieć, tym lepiej możemy rozumieć innych.

Zagłosuj na mgr Martę Świątek-Prycik w Plebiscycie Wykładowca Roku 2026

Łączenie wiedzy psychologicznej z doświadczeniem zdobywanym w pracy z osobami w kryzysie, to wartości, które mgr Marta Świątek-Prycik przekłada także na pracę ze studentami. Szczególną wagę przywiązuje do:

• krytycznego myślenia;
• uważnego słuchania;
• pokazywania praktycznego wymiaru psychologii.

Jeśli cenisz jej sposób nauczania, zaangażowanie oraz umiejętność łączenia teorii z doświadczeniem zawodowym, oddaj swój głos w Plebiscycie Wykładowca Roku 2026.

Bezpieczeństwo zaczyna się od rozumienia ludzi i kontekstu. Wywiad z dr Magdaleną El Ghamari – ekspertką WSKZ

Co sprawiło, że dr Magdalena El Ghamari zaczęła patrzeć na bezpieczeństwo szerzej niż tylko przez pryzmat działań militarnych? Jak sama podkreśla, współczesnych zagrożeń nie da się zrozumieć bez uwzględnienia kultury, religii, tożsamości, narracji i sposobu interpretowania rzeczywistości przez ludzi. W naszym wywiadzie ekspertka WSKZ opowiada o swojej drodze zawodowej, badaniach nad radykalizacją i dezinformacją oraz kompetencjach, które uważa dziś za kluczowe dla osób rozwijających się w obszarze bezpieczeństwa.

Jak wyglądała Pani droga zawodowa i co sprawiło, że zainteresowała się Pani właśnie tą dziedziną? Czy był moment, który miał na to szczególny wpływ?

Moja droga zawodowa od początku rozwijała się na styku nauki, bezpieczeństwa i praktyki. Jestem doktorem nauk społecznych w obszarze nauk o obronności, ze specjalnością w dziedzinie operacji i technik operacyjnych. Równolegle z działalnością akademicką od 2009 roku prowadziłam szkolenia dla żołnierzy Polskich Kontyngentów Wojskowych przygotowujących się do misji w Afganistanie i Iraku.

To właśnie tam, w pracy z ludźmi, którzy za kilka tygodni mieli znaleźć się w zupełnie odmiennym środowisku kulturowym, zrozumiałam, że współczesnych zagrożeń nie da się analizować wyłącznie przez pryzmat działań militarnych. Równie istotne są:

• kultura;
• religia;
• tożsamość;
• narracje;
• sposób, w jaki ludzie interpretują otaczającą ich rzeczywistość.

Szczególne znaczenie miał dla mnie rok 2011 i szkolenia prowadzone dla sił NATO podczas planowania operacji libijskiej. Libia jest krajem moich korzeni, dlatego mogłam połączyć wiedzę akademicką z autentycznym rozumieniem tego miejsca, jego historii i wewnętrznej dynamiki. Wtedy ostatecznie przekonałam się, że nauka ma największą wartość, gdy pomaga lepiej rozumieć rzeczywistość i przekłada tę wiedzę na praktyczne rozwiązania dotyczące bezpieczeństwa.

Jakimi zagadnieniami zajmuje się Pani obecnie i które z nich uważa za najbardziej fascynujące?

Obecnie koncentruję się na bezpieczeństwie kulturowym – kieruję Centrum Badań nad Bezpieczeństwem Kulturowym w WSKZ – oraz na procesach radykalizacji i rekrutacji, terroryzmie, propagandzie i dezinformacji. Jako ekspertka EU Knowledge Hub on Prevention of Radicalisation przy Komisji Europejskiej oraz Akademickiego Centrum Analiz Strategicznych Akademii Sztuki Wojennej pracuję na styku badań i rekomendacji dla instytucji odpowiedzialnych za bezpieczeństwo – zarówno polskich, jak i europejskich.

W ostatnich latach dużo miejsca poświęcam również dezinformacji. Przygotowywałam raporty dotyczące rosyjskiej dezinformacji w Libii, Syrii i szerzej w regionie MENA, a także analizy poświęcone temu, jak Globalne Południe postrzega Polskę.

Interesuje mnie również wpływ sztucznej inteligencji na bezpieczeństwo oraz rozwój wojny kognitywnej. Najbardziej fascynuje mnie właśnie przestrzeń pomiędzy kulturą, technologią i bezpieczeństwem. Coraz częściej o skuteczności oddziaływania nie decyduje sama informacja, ale to, w jaki sposób zostanie ona osadzona w emocjach, tożsamości i istniejących podziałach społecznych.

Czego studenci mogą nauczyć się dzięki Pani doświadczeniu?

Przede wszystkim krytycznego i wielowymiarowego myślenia oraz analizowania informacji w szerszym kontekście. Od kilkunastu lat szkolę:

• funkcjonariuszy Straży Granicznej, Policji i Służby Więziennej;
• żołnierzy Wojsk Obrony Terytorialnej;
• przedstawicieli struktur międzynarodowych, m.in. FRONTEX, CEPOL, KFOR, EULEX w Kosowie czy hiszpańskiej Guardia Civil.

Na zajęcia przynoszę więc nie tylko literaturę, ale również realne studia przypadków. Analizujemy m.in. profilowanie powracających bojowników, symbolikę werbunkową organizacji terrorystycznych, radykalizację w zakładach karnych czy mechanizmy dezinformacji.

Chcę uczyć studentów analizy informacji, rozpoznawania manipulacji i pracy z różnymi perspektywami kulturowymi. Współczesny specjalista ds. bezpieczeństwa, administracji czy stosunków międzynarodowych musi potrafić nie tylko zdobywać informacje, ale przede wszystkim właściwie je interpretować.

Z jakiego projektu, badania lub publikacji jest Pani najbardziej dumna i dlaczego?

Trudno wskazać jedno przedsięwzięcie, ponieważ każdy etap mojej pracy był częścią większej drogi naukowej. Szczególne znaczenie mają dla mnie monografie poświęcone radykalizacji i terroryzmowi, m.in. „Cool Jihad” oraz „Między terroryzmem a radykalizacją. Specyfika działalności organizacji Daesz”. Ważna jest dla mnie również najnowsza praca nad raportem dotyczącym odporności państwa na radykalizację i propagandę terrorystyczną, przygotowywanym z myślą o polskich służbach, w szczególności Służbie Więziennej.

Cenię sobie również badania terenowe, które pozwalają konfrontować teorię z rzeczywistością – jak analiza sytuacji kobiet powracających z terytoriów Daesh, prowadzona m.in. podczas wizyt studyjnych w Kosowie, badania w libijskich obozach dla uchodźców czy praca nad Libią po Daesh. Ważnym doświadczeniem jest także udział w międzynarodowych projektach badawczych – m.in. w programach Horyzont 2020 (DARE, INDEED, PARTICIPATION) – oraz publikacje w międzynarodowych wydawnictwach, takich jak Routledge, Palgrave Macmillan czy Springer. Rzeczywistość niemal zawsze okazuje się bardziej złożona niż modele opisujące ją w literaturze – i właśnie ta konfrontacja jest dla mnie najcenniejsza.

Jakie wyzwania występują obecnie w Pani dziedzinie i które z nich uważa Pani za szczególnie istotne?

Jednym z największych wyzwań jest dziś tempo zmian. Technologie rozwijają się szybciej niż mechanizmy, które mają służyć ich regulowaniu i rozumieniu. Dotyczy to szczególnie:

• sztucznej inteligencji;
• dezinformacji;
• manipulacji informacyjnej;
• nowych sposobów mobilizacji społecznej. 

Widzę to bardzo wyraźnie w badaniach nad rosyjską dezinformacją w regionie MENA – te same narracje, odpowiednio dostosowane kulturowo, potrafią skutecznie kształtować postrzeganie Europy i Polski w zupełnie innych częściach świata.

Coraz większym problemem jest również fragmentaryzacja przestrzeni informacyjnej. Ludzie mogą funkcjonować w zupełnie różnych „ekosystemach informacyjnych” i otrzymywać odmienne wersje tych samych wydarzeń. W efekcie bezpieczeństwo coraz częściej staje się również kwestią poznawczą – tego, komu wierzymy, jak interpretujemy rzeczywistość i na podstawie jakich informacji podejmujemy decyzje. Dlatego coraz częściej mówimy dziś o bezpieczeństwie epistemicznym jako odrębnym wymiarze bezpieczeństwa państwa.

Jakie kompetencje lub sposób myślenia są dziś szczególnie ważne dla osób rozwijających się w tej dziedzinie?

Najważniejsze są ciekawość, krytyczne myślenie i gotowość do ciągłego uczenia się. W obszarze bezpieczeństwa nie można opierać się wyłącznie na wiedzy zdobytej kilka czy kilkanaście lat temu.

Bardzo ważna jest również umiejętność łączenia perspektyw. Specjalista przyszłości powinien rozumieć nie tylko politykę czy bezpieczeństwo, ale także:

• kulturę;
• psychologię społeczną;
• komunikację;
• technologie;
• mechanizmy funkcjonowania współczesnych społeczeństw. 

Szczególnie istotna staje się także kompetencja międzykulturowa – umiejętność rozumienia innych systemów wartości bez upraszczania ich do własnych kategorii. Wiem z doświadczenia pracy w środowiskach wysokiego ryzyka, że to właśnie ta kompetencja często decyduje o powodzeniu operacji, negocjacji czy zwykłej współpracy.

Dlaczego połączenie praktyki zawodowej z działalnością naukową jest ważne dla studentów?

Ponieważ sama teoria nie zawsze wystarcza do zrozumienia rzeczywistości. Praktyka pozwala zobaczyć, jak modele, pojęcia i mechanizmy opisane w literaturze działają w rzeczywistych warunkach oraz gdzie przestają być wystarczające. Przekonałam się o tym podczas szkoleń kontyngentów wojskowych, pracy z funkcjonariuszami służb, misji w Kosowie czy badań prowadzonych w regionie MENA. Jednocześnie sama praktyka, pozbawiona naukowej refleksji, może prowadzić do zbyt daleko idących uproszczeń.

Dlatego najlepsze efekty daje połączenie perspektyw. Student powinien otrzymać nie tylko wiedzę, ale również narzędzia do jej samodzielnego weryfikowania i zastosowania – i dokładnie taki model pracy staram się realizować na zajęciach.

Co poza działalnością naukową lub zawodową inspiruje Panią na co dzień?

Inspirują mnie przede wszystkim podróże, spotkania z ludźmi i możliwość poznawania innych kultur. Wychowałam się na styku dwóch światów – polskiego i libijskiego – dlatego szczególnie interesują mnie miejsca, w których historia, religia, sztuka i współczesność funkcjonują obok siebie i wzajemnie na siebie oddziałują.

Dużo uczę się również poza akademią – poprzez obserwowanie ludzi, rozmowy i sytuacje, które początkowo mogą wydawać się niezwiązane z moją działalnością naukową. Często właśnie wtedy pojawiają się pytania, które później stają się początkiem nowych tematów badawczych.

Ważnym źródłem inspiracji pozostaje również działalność społeczna w ramach Fundacji El Karama, którą założyłam w 2016 roku. Przypomina mi ona, że za każdym zjawiskiem, które analizujemy naukowo, stoją konkretni ludzie i ich historie.

Zagłosuj na dr Magdalenę El Ghamari w plebiscycie Wykładowca Roku

Łączenie wiedzy akademickiej z doświadczeniem zdobywanym podczas pracy ze służbami, organizacjami międzynarodowymi i w środowiskach wielokulturowych pozwala dr Magdalenie El Ghamari przedstawiać zagadnienia bezpieczeństwa z wielu perspektyw. W pracy ze studentami szczególną wagę przywiązuje do krytycznego myślenia, świadomej analizy informacji oraz rozumienia kulturowego kontekstu współczesnych zagrożeń.

Jeśli cenisz jej podejście do nauczania, interdyscyplinarne spojrzenie na bezpieczeństwo oraz zaangażowanie w rozwój studentów, oddaj swój głos na dr Magdalenę El Ghamari w plebiscycie Wykładowca Roku.

Plebiscyt Wykładowca Roku 2026 – poznaj nominowanych i oddaj swój głos

Czym jest Plebiscyt Wykładowca Roku 2026 i kto może wziąć udział w głosowaniu? To inicjatywa Wyższej Szkoły Kształcenia Zawodowego, dzięki której studenci i słuchacze mogą wyróżnić ekspertów szczególnie cenionych za wiedzę, doświadczenie, zaangażowanie oraz podejście do nauczania. 25 nominowanych osób, 25 wyjątkowych historii i jeden wspólny cel – docenić tych, którzy każdego dnia współtworzą społeczność WSKZ. Poznaj zasady plebiscytu i sprawdź, jak oddać głos na swojego faworyta.

Czym jest Plebiscyt Wykładowca Roku 2026?

Plebiscyt edukacyjny Wykładowca Roku 2026 to głosowanie, w którym społeczność WSKZ wybiera eksperta szczególnie zapamiętanego dzięki jego wiedzy, doświadczeniu i zaangażowaniu w pracę ze studentami oraz słuchaczami. Tegoroczna edycja ma szczególny charakter, ponieważ została przygotowana z okazji 25-lecia Wyższej Szkoły Kształcenia Zawodowego.

Wykładowca Roku 2026 jest okazją do podziękowania osobom, które:

• inspirują do zdobywania wiedzy;
• motywują do rozwoju;
• dzielą się doświadczeniem zawodowym;
• pomagają rozwijać nowe kompetencje;
• współtworzą jakość kształcenia w WSKZ.

W tegorocznej edycji nominowano 25 ekspertów reprezentujących różne obszary kształcenia – od prawa i administracji, przez kryminologię, bezpieczeństwo, psychologię i pedagogikę, po informatykę oraz zarządzanie.

Plebiscyt edukacyjny Wykładowca Roku 2026 – kto może oddać głos?

W głosowaniu mogą uczestniczyć studenci i słuchacze WSKZ. Każda osoba może oddać tylko jeden głos, a jego ważność należy potwierdzić za pośrednictwem wiadomości przesłanej na wskazany adres e-mail.

Z jednego adresu e-mail można zagłosować tylko raz. Dzięki temu każdy uczestnik ma takie same możliwości wyróżnienia osoby, którą szczególnie docenia za sposób przekazywania wiedzy, sposób prowadzenia zajęć, czy też doświadczenie.

Jak zagłosować na swojego faworyta?

Oddanie głosu w Plebiscycie Wykładowca Roku 2026 wymaga wyboru jednego z nominowanych ekspertów i wypełnienia krótkiego formularza. Cały proces został zaplanowany tak, aby udział w głosowaniu był szybki i intuicyjny.

1. Zapoznaj się z sylwetkami nominowanych ekspertów.

2. Wybierz eksperta, który Twoim zdaniem zasługuje na tytuł Wykładowcy Roku 2026.

3. Wypełnij krótki formularz i gotowe.

Kto został nominowany w Plebiscycie Wykładowca Roku 2026?

Nominowano 25 ekspertów reprezentujących siedem obszarów kształcenia. Każdy z nich wnosi do WSKZ coś wyjątkowego – wiedzę, doświadczenie i własne spojrzenie na edukację. Oto kandydaci na nauczyciela akademickiego roku – poznaj ich bliżej. 

Psychology in business

1. Dr Marta Świątek-Prycik – Doświadczona psycholożka, terapeutka i nauczycielka akademicka. Prowadzi zajęcia z psychologii biznesu, negocjacji i mediacji. Zawodowo skupia się na sytuacjach kryzysowych, emocjach oraz diagnozie psychologicznej. 
2. Dr Bianka Lewandowska – Doktor nauk humanistycznych w specjalności psychologia. Autorka publikacji naukowych, prelegentka konferencji oraz opiekunka praktyk studenckich i kół naukowych. Doświadczenie zdobywała m.in. w fundacji oraz prowadząc własną praktykę.

Administration

3. Dr Agnieszka Pawłowska – Wykładowczyni akademicka z ponad 15-letnim doświadczeniem, doktor nauk humanistycznych w dyscyplinie nauki o polityce. Aktywnie uczestniczy w projektach społecznych i prowadzi liczne szkolenia.
4. Dr Łukasz Cymbaluk  – Doktor nauk społecznych w dyscyplinie nauki o polityce zajmujący się analizą współczesnych zjawisk politycznych. Jego zainteresowania obejmują terroryzm, cyfrowe waluty, populizm oraz politykę międzynarodową.

Kryminologii i Bezpieczeństwa Wewnętrznego

5. Mgr Marta Leśnikowska – Ekspertka z wieloletnim doświadczeniem w strukturach policyjnych. Specjalizuje się w edukacji z zakresu prawa, bezpieczeństwa oraz komunikacji i współpracy z mediami.
6. Dr Milena Zajkowska – Doktor nauk prawnych specjalizująca się w prawie karnym i kryminologii. Wykładowczyni akademicka, autorka i współautorka publikacji naukowych oraz prelegentka konferencji. 
7. Dr Rafał Guzowski – Doktor nauk społecznych w zakresie politologii oraz specjalista w obszarze komunikacji i zarządzania. Posiada wieloletnie doświadczenie w marketingu, administracji oraz organizacji szkoleń. 
8. Dr Magdalena El Ghamari – Doktor nauk społecznych i ekspertka ds. bezpieczeństwa międzynarodowego. Specjalizuje się w badaniach nad terroryzmem, radykalizacją oraz procesami kształtującymi współczesne konflikty. 

Management

9. Dr Jolanta Bartkowiak – Doktor nauk ekonomicznych w dyscyplinie nauk o zarządzaniu i jakości, wykładowczyni akademicka oraz praktyczka HR. Specjalizuje się w nowoczesnym zarządzaniu zasobami ludzkimi. Autorka książki o wykorzystaniu AI w rekrutacji.
10. Mgr inż. Paweł Ciećkiewicz – Trener i coach biznesu z ponad 20-letnim doświadczeniem w obszarze public relations. Łączy działalność dydaktyczną z pracą doradcy biznesowego, specjalizując się w komunikacji, strategii wizerunkowej oraz employer brandingu. 
11. Mgr Mehmet Omurlu – Zastępca Dyrektora Instytutu Zarządzania i Nauk o Jakości oraz wykładowca z ponad 10-letnim doświadczeniem. Prowadzi zajęcia z zarządzania, marketingu i psychologii biznesu. Wiedzę zdobywał we własnej agencji marketingowej.

Prawo i Prawo w biznesie

12. Dr Natalia Najgiebauer – Prawniczka z ponad 15-letnim doświadczeniem w obszarze prawa i administracji publicznej. Specjalizuje się w prawie cywilnym, gospodarczym oraz mediacjach sądowych. 
13. Dr Agnieszka Sobieska – Doktor nauk społecznych w dyscyplinie prawa, specjalizująca się w relacjach między prawem a kulturą i społeczeństwem. Swoje badania poświęca m.in. prawom kobiet i wolności wyznania.
14. Dr Barbara Jelonek-Zacha – Adwokatka specjalizująca się w prawie karnym oraz asystentka prokuratora. Doświadczenie zawodowe zdobywała w instytucjach wymiaru sprawiedliwości, administracji publicznej oraz kancelariach prawnych. 
15. Dr Adam Rzetecki – Prawnik specjalizujący się m.in. w prawie podatkowym, administracyjnym i finansach publicznych. Autor publikacji naukowych z zakresu podatków i bezpieczeństwa energetycznego.
16. Dr Juliusz Sawarzyński – Prawnik specjalizujący się w prawie cywilnym, notarialnym i własności intelektualnej. Zastępca notarialny, wykładowca akademicki i autor publikacji naukowych. 

Informatics

17. Dr inż. Andrzej Dyszewski - Doktor nauk rolniczych z wieloletnim doświadczeniem dydaktycznym i naukowym. Autor i współautor ponad 60 publikacji naukowych, uczestnik projektów badawczych. Jego dorobek uzupełnia doświadczenie kierownicze. 
18. Dr inż. Roman Czukwiński – Doświadczony wykładowca i specjalista IT. Autor publikacji naukowych, laureat Nagrody Ministra Edukacji Narodowej za osiągnięcia naukowe. Zajmuje się systemami rozproszonymi, sieciami, wirtualizacją i DevOps. 
19. Mgr inż. Marta Roldan – Wykładowczyni i praktyczka branży IT specjalizująca się w programowaniu, systemie Linux oraz sztucznej inteligencji. Posiada doświadczenie dydaktyczne, a także we wdrażaniu systemów i analizie danych.

Psychologia i pedagogika

20. Dr hab. Bożena Janda-Dębek – Specjalistka z zakresu psychologii procesów poznawczych, komunikacji niewerbalnej i psychologii środowiskowej. Wypromowała ponad 200 magistrów oraz doktora. Jest autorką i współautorką licznych publikacji.
21. Dr Dorota Dyjakon – Psycholożka i psychoterapeutka, specjalistka psychotraumatologii z doświadczeniem klinicznym, skupiająca się na problemie  przemocy domowej. Autorka książek, artykułów naukowych oraz programu psychoterapii dla sprawców przemocy.
22. Dr Dorota Ackermann-Szulgit – Psycholożka zajmująca się funkcjonowaniem poznawczym i emocjonalnym człowieka. Ma doświadczenie kliniczne, dydaktyczne i szkoleniowe. Autorka publikacji z zakresu neuropsychologii, neurobiologii oraz zastosowania aromaterapii.
23. Mgr Małgorzata Węgrzyn – Psychoterapeutka dzieci i młodzieży pracująca w nurcie integratywnym. Doświadczenie kliniczne wykorzystuje również w dydaktyce akademickiej oraz prowadząc szkolenia dla nauczycieli i pedagogów. 
24. Prof. Mariusz Jędrzejko – Pedagog i diagnosta uzależnień, specjalizujący się w badaniach nad uzależnieniami oraz zachowaniami ryzykownymi dzieci i młodzieży. Autor licznych publikacji naukowych, od lat rozwijający metody profilaktyki i edukacji w tym obszarze. 
25. Dr hab. Artur Ziółkowski – Doktor habilitowany nauk medycznych i nauk o zdrowiu, psycholog. Doświadczony nauczyciel akademicki i szkoleniowiec, autor licznych publikacji z zakresu nauk o zdrowiu i kultury fizycznej.

Dlaczego warto wziąć udział w głosowaniu?

Udział w plebiscycie edukacyjnym to możliwość bezpośredniego docenienia ekspertów, którzy mają wpływ na doświadczenia związane ze studiowaniem w WSKZ. To również sposób na pokazanie, że za jakością kształcenia stoją konkretni ludzie, ich wiedza, doświadczenie oraz sposób pracy ze studentami i słuchaczami.

Plebiscyt nawiązuje do jubileuszu 25-lecia Uczelni i przypomina, że od początku jej działalności największą wartością pozostaje społeczność tworzona przez osoby uczące się oraz dzielące się wiedzą. Główny laureat otrzyma tytuł Wykładowcy Roku 2026 oraz wyjątkowy dyplom.

Do kiedy można głosować?

Głosowanie w Plebiscycie Wykładowca Roku 2026 potrwa do 31 października 2026 roku. Wyniki zostaną ogłoszone w ciągu 14 dni od zakończenia głosowania.

Nie odkładaj decyzji na później. Poznaj sylwetki nominowanych ekspertów, wybierz wykładowcę, którego chcesz docenić i oddaj swój głos w plebiscycie Wykładowca Roku 2026.

FAQ

Czym jest Plebiscyt Wykładowca Roku 2026?

Plebiscyt Wykładowca Roku 2026 to jubileuszowe głosowanie organizowane z okazji 25-lecia WSKZ. Jego celem jest wyróżnienie eksperta szczególnie cenionego przez studentów i słuchaczy za wiedzę, doświadczenie oraz zaangażowanie.

Kto może zagłosować w plebiscycie edukacyjnym 2026?

Głos mogą oddać studenci i słuchacze Wyższej Szkoły Kształcenia Zawodowego. Każdy uczestnik może wskazać tylko jedną osobę, a głos należy potwierdzić przez wiadomość e-mail.

Ilu ekspertów nominowano w plebiscycie?

W tegorocznej edycji nominowano 25 ekspertów reprezentujących różne obszary kształcenia WSKZ. Wśród nich znajdują się specjaliści z zakresu prawa, administracji, bezpieczeństwa, psychologii, pedagogiki, informatyki i zarządzania.

Jak oddać głos na najlepszego nauczyciela roku?

Należy zapoznać się z sylwetkami nominowanych osób, wybrać swojego faworyta i wypełnić formularz głosowania. Następnie trzeba potwierdzić głos za pomocą linku przesłanego na wskazany adres e-mail.

Kiedy zostaną ogłoszone wyniki Plebiscytu Wykładowca Roku 2026?

Głosowanie kończy się 31 października 2026 roku, a ogłoszenie wyników zaplanowano w ciągu 14 dni od jego zakończenia. Laureat otrzyma tytuł Wykładowcy Roku 2026 oraz pamiątkowy dyplom.

AI w HR, rekrutacja i rozwój – jak doświadczenie dr Jolanty Bartkowiak wspiera studentów WSKZ?

Jak sztuczna inteligencja zmienia zarządzanie zasobami ludzkimi i podejmowanie decyzji dotyczących pracowników? Nowe technologie otwierają przed HR wiele możliwości, ale jednocześnie stawiają pytania o sprawiedliwość algorytmiczną, ryzyko dyskryminacji i rolę człowieka w procesach decyzyjnych. To właśnie na styku zarządzania ludźmi, technologii i współczesnych wyzwań rynku pracy koncentruje się działalność dr Jolanty Bartkowiak. Sprawdź, jak doświadczenie ekspertki pozwala studentom WSKZ szerzej spojrzeć na nowoczesne zarządzanie zasobami ludzkimi.

Kim jest dr Jolanta Bartkowiak?

Dr Jolanta Bartkowiak jest adiunktem, wykładowczynią akademicką, badaczką oraz praktyczką nauk z zakresu HR. Posiada stopień doktora nauk ekonomicznych w dyscyplinie nauk o zarządzaniu i jakości, który uzyskała z wyróżnieniem na Uniwersytecie Ekonomicznym we Wrocławiu.

Od ponad ośmiu lat prowadzi zajęcia m.in. na studiach licencjackich, magisterskich i podyplomowych oraz w ramach programów międzynarodowych. Łączy przy tym doświadczenie akademickie z wieloletnią praktyką zawodową w obszarze HRM.

W swojej działalności dydaktycznej koncentruje się m.in. na:

• zarządzaniu zasobami ludzkimi;
• zachowaniach organizacyjnych;
• rekrutacji i selekcji pracowników;
• rozwoju kompetencji i przywództwie;
• zarządzaniu zmianą;
• employer brandingu;
• komunikacji organizacyjnej.

Jak sztuczna inteligencja zmienia współczesny HR?

Sztuczna inteligencja może wspierać procesy HR, jednak jej wykorzystanie wymaga uwzględnienia kwestii bezpieczeństwa i roli człowieka w podejmowaniu decyzji. To właśnie te zagadnienia zajmują ważne miejsce w działalności naukowej dr Jolanty Bartkowiak.

Badania realizowane przez dr. Jolantę Bartkowiak

Badania ekspertki dotyczą m.in. odpowiedzialnego wykorzystania AI w zarządzaniu zasobami ludzkimi, szczególnie podczas rekrutacji i selekcji. Obejmują takie zagadnienia jak:

• sprawiedliwość algorytmiczna;
• ryzyko dyskryminacji;
• interakcje człowiek-AI;
• dojrzałość organizacyjna we wdrażaniu systemów HR wykorzystujących sztuczną inteligencję.

Dr Jolanta Bartkowiak jest również współautorką monografii „Sztuczna inteligencja w doborze pracowników – zastosowania, szanse, wyzwania”. Publikacja koncentruje się na odpowiedzialnym i bezpiecznym wykorzystywaniu nowych technologii w decyzjach personalnych.

Jak dr Jolanta Bartkowiak łączy HR z komunikacją i employer brandingiem?

W działalności dr Jolanty Bartkowiak zarządzanie zasobami ludzkimi łączy się również z zagadnieniami komunikacji, projektowania i budowania marki. W pracy dydaktycznej wykorzystuje inspiracje związane z:

• komunikacją marki;
• tożsamością wizualną;
• architekturą i designem.

Perspektywy te włącza m.in. do zajęć dotyczących employer brandingu i marki osobistej. Wykorzystuje je również w obszarze komunikacji oraz rozwoju kompetencji. Szczególną wagę przywiązuje także do łączenia teorii z praktyką biznesową oraz aktualnymi wyzwaniami rynku pracy.

Jak studenci naszej Uczelni korzystają z doświadczenia dr Jolanty Bartkowiak?

Doświadczenie ekspertki pozwala spojrzeć na współczesny HR jako obszar łączący zarządzanie ludźmi, technologię, komunikację i zmieniające się potrzeby organizacji. Ważnym elementem jej podejścia jest także rozwijanie samodzielnego i krytycznego myślenia, kreatywności oraz umiejętności jasnego prezentowania własnych idei.

Dzięki temu zagadnienia dotyczące zarządzania zasobami ludzkimi mogą być analizowane zarówno z perspektywy praktyki biznesowej, jak i nowych wyzwań związanych z wykorzystaniem sztucznej inteligencji.

Dlaczego warto oddać głos na dr Jolantę Bartkowiak w plebiscycie na najlepszego wykładowcę?

Dr Jolanta Bartkowiak łączy wiedzę akademicką z praktycznym spojrzeniem na HR, nowe technologie i współczesny rynek pracy. W swojej działalności dydaktycznej szczególną wagę przywiązuje do zaangażowania, partnerskiej relacji ze studentami oraz tworzenia przestrzeni sprzyjającej rozwojowi zawodowemu i osobistemu.

Jeśli cenisz jej sposób prowadzenia zajęć, podejście do studentów i umiejętność łączenia teorii z praktyką, już teraz oddaj swój głos w plebiscycie Wykładowca Roku 2026. To okazja, aby docenić jej zaangażowanie w pracę oraz podejście do nauczania. 

FAQ

Kim jest dr Jolanta Bartkowiak?

Dr Jolanta Bartkowiak jest doktorem nauk ekonomicznych, adiunktem, wykładowczynią akademicką, badaczką oraz praktyczką zarządzania zasobami ludzkimi. Specjalizuje się przede wszystkim w HRM i odpowiedzialnym wykorzystaniu sztucznej inteligencji w procesach personalnych.

Czym naukowo zajmuje się dr Jolanta Bartkowiak?

Badania dr Jolanty Bartkowiak obejmują m.in. wykorzystanie AI w rekrutacji i selekcji, sprawiedliwość algorytmiczną, ryzyko dyskryminacji oraz interakcje człowiek-AI. Analizuje również dojrzałość organizacji do wdrażania systemów HR wykorzystujących sztuczną inteligencję.

Jakie doświadczenie dydaktyczne ma dr Jolanta Bartkowiak?

Od ponad ośmiu lat dr Jolanta Bartkowiak prowadzi zajęcia na studiach licencjackich, magisterskich, podyplomowych, Executive MBA oraz w programach międzynarodowych. Jej dydaktyka obejmuje m.in. HR, rekrutację, przywództwo, employer branding, zarządzanie zmianą i komunikację organizacyjną.

Jak doświadczenie dr Jolanty Bartkowiak wspiera studentów Wyższej Szkoły Kształcenia Zawodowego?

Doświadczenie dr Jolanty Bartkowiak pozwala przedstawiać zagadnienia HR z perspektywy łączącej wiedzę akademicką, praktykę biznesową oraz wyzwania związane z AI. Ważne miejsce w jej podejściu zajmuje także rozwijanie krytycznego myślenia, kreatywności i umiejętności prezentowania własnych idei.

Od praktyki biznesowej do badań nad AI. Wywiad z dr Jolantą Bartkowiak – adiunktem WSKZ

Jak doświadczenie zdobyte w biznesie może wpływać na sposób prowadzenia zajęć akademickich? Dr Jolanta Bartkowiak pokazuje, że największą wartość daje łączenie teorii z praktyką oraz analizowanie współczesnych wyzwań rynku pracy z różnych perspektyw. O swojej drodze zawodowej, badaniach nad sztuczną inteligencją w HR oraz kompetencjach, które uważa dziś za szczególnie ważne, adiunktka WSKZ opowiada w rozmowie, do której lektury serdecznie zapraszamy. 

Jak wyglądała Pani droga zawodowa i co sprawiło, że zainteresowała się Pani właśnie tą dziedziną? Czy był moment, który miał na to szczególny wpływ?

Moja droga zawodowa związana z kształceniem akademickim rozpoczęła się od gościnnych wykładów i projektów edukacyjnych dla studentów Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu, Politechniki Wrocławskiej oraz Uniwersytetu Wrocławskiego. Dzieliłam się wówczas wiedzą biznesową zdobytą podczas pracy w Departamencie Rekrutacji i Rozwoju w Orange Polska.

Szczególnym momentem, który wpłynął na moje dalsze decyzje zawodowe, było zaproszenie prof. dr. hab. Tomasza Kawki do prowadzenia zajęć na studiach podyplomowych Nowoczesne Zarządzanie Kadrami na Uniwersytecie Ekonomicznym we Wrocławiu, których sama jestem absolwentką. To doświadczenie wzbudziło we mnie pasję do dzielenia się wiedzą oraz łączenia teorii z praktyką i treściami silnie osadzonymi w realiach współczesnego biznesu.

Od 2017 roku, równolegle z aktywnością zawodową w sektorze biznesowym, pracowałam jako wykładowczyni akademicka oraz promotorka prac licencjackich i magisterskich. Od trzech lat w pełnym zakresie pracuję na uczelniach wyższych, a od roku akademickiego 2025/2026 jestem etatowym pracownikiem naszej Uczelni.

Jakimi zagadnieniami zajmuje się Pani obecnie i które z nich uważa za najbardziej fascynujące?

W obszarze nauki szczególnie interesuje mnie obecnie wpływ sztucznej inteligencji na zarządzanie, w tym na zarządzanie zasobami ludzkimi. Bardzo pasjonującym obszarem są dla mnie również zachowania organizacyjne oraz ich wpływ na kulturę organizacyjną i efekty pracy.

W ramach dydaktyki stale dążę natomiast do budowania wartościowych doświadczeń studentów. Zależy mi m.in. na rozwijaniu (w nich) kompetencji istotnych w środowisku pracy oraz przyjmowaniu pozytywnej perspektywy w procesach zawodowych. W tym celu stosuję metodę Learning Experience Design.

Czego studenci mogą nauczyć się dzięki Pani doświadczeniu?

Dążę do tego, aby był to rozwój interdyscyplinarny, skoncentrowany na rozwoju kompetencji osobowych i specjalistycznych. Ważne jest dla mnie także poszerzenie perspektywy patrzenia na różne zjawiska w naszym życiu. 

Z informacji zwrotnych od studentów dowiaduję się, że szczególnie cenią możliwość zobaczenia praktycznego zastosowania omawianych zagadnień. Pokazuję, jak znajomość określonych zagadnień, modeli, metod, narzędzi, ale również trendów może przyczyniać się do usprawnień, tworzenia innowacji, czy nawet kreowania nowej jakości w danym obszarze zawodowym.

Z jakiego projektu, badania lub publikacji jest Pani najbardziej dumna i dlaczego?

Jest to moja najnowsza publikacja naukowa. W czerwcu 2026 roku ukazała się monografia mojego współautorstwa, przygotowana w ramach badania przeprowadzonego wspólnie z dr hab. inż. Dominiką Bąk-Grabowską z Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu. Książka dotyczy wykorzystania sztucznej inteligencji w procesach rekrutacji i selekcji pracowników, czyli jednego z najbardziej aktualnych tematów współczesnego HR.

W monografii analizujemy AI nie tylko jako technologię wspierającą efektywność procesów HR, lecz także jako zjawisko organizacyjne, społeczne i etyczne. Interesowało nas, jak:

• algorytmy wpływają na decyzje personalne;
• zmienia się rola człowieka w rekrutacji;
• szanse i ryzyka wiążą się z wdrażaniem sztucznej inteligencji w organizacjach.

Punktem wyjścia była ważna luka badawcza – wciąż brakuje opracowań, które pokazują, jak AI wpływa na jakość decyzji personalnych, transparentność procesów selekcyjnych i odpowiedzialność organizacji za decyzje podejmowane z udziałem algorytmów.

Szczególnie ważną częścią książki jest autorski model oceny poziomu dojrzałości systemów wykorzystujących sztuczną inteligencję, przedstawiony na przykładzie case study eRecruiter – jednego z najbardziej rozpoznawalnych systemów ATS w Polsce, działającego w ekosystemie Grupy Pracuj. Dzięki tej części mogłyśmy połączyć perspektywę naukową z praktyką i pokazać, jak rozwiązania HR Tech, obejmujące technologię AI, funkcjonują w realnych procesach rekrutacyjnych.

Jakie wyzwania występują obecnie w Pani dziedzinie i które z nich uważa Pani za szczególnie istotne?

Myślę, że wskazałabym ponownie na zagadnienie związane z zastosowaniem AI w zarządzaniu, które tworzy obecnie nowy paradygmat naukowy w dyscyplinie nauk o zarządzaniu i jakości. Wyzwaniem jest nie tylko sama nowość, której doświadczamy jako społeczeństwo, lecz także tempo zachodzących zmian. Rozwój technologii zaczyna wykraczać poza nasze możliwości percepcji, dlatego coraz większego znaczenia nabiera umiejętność świadomego analizowania ich konsekwencji dla organizacji i ludzi.

Jakie kompetencje lub sposób myślenia są dziś szczególnie ważne dla osób rozwijających się w tej dziedzinie?

Świadomość wyzwań, które wynikają z rewolucji przemysłowej 5.0. Uważam, że warto rozwijać się w obszarze nowych technologii, w tym AI, równolegle z inwestycją w rozwój kompetencji osobistych, które wpływają na naszą efektywność działania w środowisku pracy i podkreślające naszą podmiotowość. Oczywistym jest także ciągłe doskonalenie branżowe, w domenie zawodowej, w której działamy.

Dlaczego – Pani zdaniem – połączenie praktyki zawodowej z działalnością naukową jest ważne dla studentów?

Uważam tak absolutnie zdecydowanie, ponieważ teoria i praktyka wzajemnie się uzupełniają. Teoria powstaje na podstawie badań naukowych, dostarcza wiedzy o tym, „jak powinno być” i szczególnie w zarządzaniu pozwala formułować wnioski o charakterze aplikacyjnym.

Z takich rekomendacji mogą korzystać organizacje, aby poprawiać jakość pracy i wprowadzać usprawnienia. Jednocześnie nauki o zarządzaniu nie istnieją bez praktyki biznesowej, ponieważ to właśnie ona ujawnia luki w wiedzy teoretycznej i dostarcza materiału do kolejnych badań.

Co poza działalnością naukową lub zawodową inspiruje Panią na co dzień?

Poza muzyką, kinem, podcastami o AI, na obszar mojej pasji składają się zagadnienia związane z architekturą i designem, w tym projektowanie graficzne i projektowanie wnętrz. Co może być zaskakujące – stanowią one istotne źródło inspiracji w nauczaniu akademickim. 

Perspektywy te uwzględniam w kursach dotyczących:

• strategii marek;
• zachowań organizacyjnych;
• budowania marki pracodawcy;
• budowania marki osobistej;
• komunikacji i rozwoju kompetencji.

Wykorzystuję je także, wspierając studentów w rozwijaniu analitycznego myślenia, kreatywności, świadomości estetycznej i jasnej komunikacji wizualnej we współczesnym środowisku biznesowym. 

Zagłosuj na dr Jolantę Bartkowiak w plebiscycie Wykładowca Roku

Łączenie doświadczenia biznesowego z działalnością naukową, otwartość na nowe technologie oraz interdyscyplinarne spojrzenie na zarządzanie to elementy, które dr Jolanta Bartkowiak wykorzystuje również w pracy ze studentami. Szczególną wagę przywiązuje do zaangażowania, partnerskiej relacji oraz tworzenia warunków, w których wiedza staje się impulsem do rozwoju zawodowego i osobistego.

Jeśli cenisz jej sposób prowadzenia zajęć, praktyczne spojrzenie na współczesny HR oraz zaangażowanie w rozwój studentów, oddaj swój głos na dr Jolantę Bartkowiak w plebiscycie Wykładowca Roku 2026.