Bezpieczeństwo zaczyna się od rozumienia ludzi i kontekstu. Wywiad z dr Magdaleną El Ghamari – ekspertką WSKZ

Co sprawiło, że dr Magdalena El Ghamari zaczęła patrzeć na bezpieczeństwo szerzej niż tylko przez pryzmat działań militarnych? Jak sama podkreśla, współczesnych zagrożeń nie da się zrozumieć bez uwzględnienia kultury, religii, tożsamości, narracji i sposobu interpretowania rzeczywistości przez ludzi. W naszym wywiadzie ekspertka WSKZ opowiada o swojej drodze zawodowej, badaniach nad radykalizacją i dezinformacją oraz kompetencjach, które uważa dziś za kluczowe dla osób rozwijających się w obszarze bezpieczeństwa.

Jak wyglądała Pani droga zawodowa i co sprawiło, że zainteresowała się Pani właśnie tą dziedziną? Czy był moment, który miał na to szczególny wpływ?

Moja droga zawodowa od początku rozwijała się na styku nauki, bezpieczeństwa i praktyki. Jestem doktorem nauk społecznych w obszarze nauk o obronności, ze specjalnością w dziedzinie operacji i technik operacyjnych. Równolegle z działalnością akademicką od 2009 roku prowadziłam szkolenia dla żołnierzy Polskich Kontyngentów Wojskowych przygotowujących się do misji w Afganistanie i Iraku.

To właśnie tam, w pracy z ludźmi, którzy za kilka tygodni mieli znaleźć się w zupełnie odmiennym środowisku kulturowym, zrozumiałam, że współczesnych zagrożeń nie da się analizować wyłącznie przez pryzmat działań militarnych. Równie istotne są:

• kultura;
• religia;
• tożsamość;
• narracje;
• sposób, w jaki ludzie interpretują otaczającą ich rzeczywistość.

Szczególne znaczenie miał dla mnie rok 2011 i szkolenia prowadzone dla sił NATO podczas planowania operacji libijskiej. Libia jest krajem moich korzeni, dlatego mogłam połączyć wiedzę akademicką z autentycznym rozumieniem tego miejsca, jego historii i wewnętrznej dynamiki. Wtedy ostatecznie przekonałam się, że nauka ma największą wartość, gdy pomaga lepiej rozumieć rzeczywistość i przekłada tę wiedzę na praktyczne rozwiązania dotyczące bezpieczeństwa.

Jakimi zagadnieniami zajmuje się Pani obecnie i które z nich uważa za najbardziej fascynujące?

Obecnie koncentruję się na bezpieczeństwie kulturowym – kieruję Centrum Badań nad Bezpieczeństwem Kulturowym w WSKZ – oraz na procesach radykalizacji i rekrutacji, terroryzmie, propagandzie i dezinformacji. Jako ekspertka EU Knowledge Hub on Prevention of Radicalisation przy Komisji Europejskiej oraz Akademickiego Centrum Analiz Strategicznych Akademii Sztuki Wojennej pracuję na styku badań i rekomendacji dla instytucji odpowiedzialnych za bezpieczeństwo – zarówno polskich, jak i europejskich.

W ostatnich latach dużo miejsca poświęcam również dezinformacji. Przygotowywałam raporty dotyczące rosyjskiej dezinformacji w Libii, Syrii i szerzej w regionie MENA, a także analizy poświęcone temu, jak Globalne Południe postrzega Polskę.

Interesuje mnie również wpływ sztucznej inteligencji na bezpieczeństwo oraz rozwój wojny kognitywnej. Najbardziej fascynuje mnie właśnie przestrzeń pomiędzy kulturą, technologią i bezpieczeństwem. Coraz częściej o skuteczności oddziaływania nie decyduje sama informacja, ale to, w jaki sposób zostanie ona osadzona w emocjach, tożsamości i istniejących podziałach społecznych.

Czego studenci mogą nauczyć się dzięki Pani doświadczeniu?

Przede wszystkim krytycznego i wielowymiarowego myślenia oraz analizowania informacji w szerszym kontekście. Od kilkunastu lat szkolę:

• funkcjonariuszy Straży Granicznej, Policji i Służby Więziennej;
• żołnierzy Wojsk Obrony Terytorialnej;
• przedstawicieli struktur międzynarodowych, m.in. FRONTEX, CEPOL, KFOR, EULEX w Kosowie czy hiszpańskiej Guardia Civil.

Na zajęcia przynoszę więc nie tylko literaturę, ale również realne studia przypadków. Analizujemy m.in. profilowanie powracających bojowników, symbolikę werbunkową organizacji terrorystycznych, radykalizację w zakładach karnych czy mechanizmy dezinformacji.

Chcę uczyć studentów analizy informacji, rozpoznawania manipulacji i pracy z różnymi perspektywami kulturowymi. Współczesny specjalista ds. bezpieczeństwa, administracji czy stosunków międzynarodowych musi potrafić nie tylko zdobywać informacje, ale przede wszystkim właściwie je interpretować.

Z jakiego projektu, badania lub publikacji jest Pani najbardziej dumna i dlaczego?

Trudno wskazać jedno przedsięwzięcie, ponieważ każdy etap mojej pracy był częścią większej drogi naukowej. Szczególne znaczenie mają dla mnie monografie poświęcone radykalizacji i terroryzmowi, m.in. „Cool Jihad” oraz „Między terroryzmem a radykalizacją. Specyfika działalności organizacji Daesz”. Ważna jest dla mnie również najnowsza praca nad raportem dotyczącym odporności państwa na radykalizację i propagandę terrorystyczną, przygotowywanym z myślą o polskich służbach, w szczególności Służbie Więziennej.

Cenię sobie również badania terenowe, które pozwalają konfrontować teorię z rzeczywistością – jak analiza sytuacji kobiet powracających z terytoriów Daesh, prowadzona m.in. podczas wizyt studyjnych w Kosowie, badania w libijskich obozach dla uchodźców czy praca nad Libią po Daesh. Ważnym doświadczeniem jest także udział w międzynarodowych projektach badawczych – m.in. w programach Horyzont 2020 (DARE, INDEED, PARTICIPATION) – oraz publikacje w międzynarodowych wydawnictwach, takich jak Routledge, Palgrave Macmillan czy Springer. Rzeczywistość niemal zawsze okazuje się bardziej złożona niż modele opisujące ją w literaturze – i właśnie ta konfrontacja jest dla mnie najcenniejsza.

Jakie wyzwania występują obecnie w Pani dziedzinie i które z nich uważa Pani za szczególnie istotne?

Jednym z największych wyzwań jest dziś tempo zmian. Technologie rozwijają się szybciej niż mechanizmy, które mają służyć ich regulowaniu i rozumieniu. Dotyczy to szczególnie:

• sztucznej inteligencji;
• dezinformacji;
• manipulacji informacyjnej;
• nowych sposobów mobilizacji społecznej. 

Widzę to bardzo wyraźnie w badaniach nad rosyjską dezinformacją w regionie MENA – te same narracje, odpowiednio dostosowane kulturowo, potrafią skutecznie kształtować postrzeganie Europy i Polski w zupełnie innych częściach świata.

Coraz większym problemem jest również fragmentaryzacja przestrzeni informacyjnej. Ludzie mogą funkcjonować w zupełnie różnych „ekosystemach informacyjnych” i otrzymywać odmienne wersje tych samych wydarzeń. W efekcie bezpieczeństwo coraz częściej staje się również kwestią poznawczą – tego, komu wierzymy, jak interpretujemy rzeczywistość i na podstawie jakich informacji podejmujemy decyzje. Dlatego coraz częściej mówimy dziś o bezpieczeństwie epistemicznym jako odrębnym wymiarze bezpieczeństwa państwa.

Jakie kompetencje lub sposób myślenia są dziś szczególnie ważne dla osób rozwijających się w tej dziedzinie?

Najważniejsze są ciekawość, krytyczne myślenie i gotowość do ciągłego uczenia się. W obszarze bezpieczeństwa nie można opierać się wyłącznie na wiedzy zdobytej kilka czy kilkanaście lat temu.

Bardzo ważna jest również umiejętność łączenia perspektyw. Specjalista przyszłości powinien rozumieć nie tylko politykę czy bezpieczeństwo, ale także:

• kulturę;
• psychologię społeczną;
• komunikację;
• technologie;
• mechanizmy funkcjonowania współczesnych społeczeństw. 

Szczególnie istotna staje się także kompetencja międzykulturowa – umiejętność rozumienia innych systemów wartości bez upraszczania ich do własnych kategorii. Wiem z doświadczenia pracy w środowiskach wysokiego ryzyka, że to właśnie ta kompetencja często decyduje o powodzeniu operacji, negocjacji czy zwykłej współpracy.

Dlaczego połączenie praktyki zawodowej z działalnością naukową jest ważne dla studentów?

Ponieważ sama teoria nie zawsze wystarcza do zrozumienia rzeczywistości. Praktyka pozwala zobaczyć, jak modele, pojęcia i mechanizmy opisane w literaturze działają w rzeczywistych warunkach oraz gdzie przestają być wystarczające. Przekonałam się o tym podczas szkoleń kontyngentów wojskowych, pracy z funkcjonariuszami służb, misji w Kosowie czy badań prowadzonych w regionie MENA. Jednocześnie sama praktyka, pozbawiona naukowej refleksji, może prowadzić do zbyt daleko idących uproszczeń.

Dlatego najlepsze efekty daje połączenie perspektyw. Student powinien otrzymać nie tylko wiedzę, ale również narzędzia do jej samodzielnego weryfikowania i zastosowania – i dokładnie taki model pracy staram się realizować na zajęciach.

Co poza działalnością naukową lub zawodową inspiruje Panią na co dzień?

Inspirują mnie przede wszystkim podróże, spotkania z ludźmi i możliwość poznawania innych kultur. Wychowałam się na styku dwóch światów – polskiego i libijskiego – dlatego szczególnie interesują mnie miejsca, w których historia, religia, sztuka i współczesność funkcjonują obok siebie i wzajemnie na siebie oddziałują.

Dużo uczę się również poza akademią – poprzez obserwowanie ludzi, rozmowy i sytuacje, które początkowo mogą wydawać się niezwiązane z moją działalnością naukową. Często właśnie wtedy pojawiają się pytania, które później stają się początkiem nowych tematów badawczych.

Ważnym źródłem inspiracji pozostaje również działalność społeczna w ramach Fundacji El Karama, którą założyłam w 2016 roku. Przypomina mi ona, że za każdym zjawiskiem, które analizujemy naukowo, stoją konkretni ludzie i ich historie.

Zagłosuj na dr Magdalenę El Ghamari w plebiscycie Wykładowca Roku

Łączenie wiedzy akademickiej z doświadczeniem zdobywanym podczas pracy ze służbami, organizacjami międzynarodowymi i w środowiskach wielokulturowych pozwala dr Magdalenie El Ghamari przedstawiać zagadnienia bezpieczeństwa z wielu perspektyw. W pracy ze studentami szczególną wagę przywiązuje do krytycznego myślenia, świadomej analizy informacji oraz rozumienia kulturowego kontekstu współczesnych zagrożeń.

Jeśli cenisz jej podejście do nauczania, interdyscyplinarne spojrzenie na bezpieczeństwo oraz zaangażowanie w rozwój studentów, oddaj swój głos na dr Magdalenę El Ghamari w plebiscycie Wykładowca Roku.

Plebiscyt Wykładowca Roku 2026 – poznaj nominowanych i oddaj swój głos

Czym jest Plebiscyt Wykładowca Roku 2026 i kto może wziąć udział w głosowaniu? To inicjatywa Wyższej Szkoły Kształcenia Zawodowego, dzięki której studenci i słuchacze mogą wyróżnić ekspertów szczególnie cenionych za wiedzę, doświadczenie, zaangażowanie oraz podejście do nauczania. 25 nominowanych osób, 25 wyjątkowych historii i jeden wspólny cel – docenić tych, którzy każdego dnia współtworzą społeczność WSKZ. Poznaj zasady plebiscytu i sprawdź, jak oddać głos na swojego faworyta.

Czym jest Plebiscyt Wykładowca Roku 2026?

Plebiscyt edukacyjny Wykładowca Roku 2026 to głosowanie, w którym społeczność WSKZ wybiera eksperta szczególnie zapamiętanego dzięki jego wiedzy, doświadczeniu i zaangażowaniu w pracę ze studentami oraz słuchaczami. Tegoroczna edycja ma szczególny charakter, ponieważ została przygotowana z okazji 25-lecia Wyższej Szkoły Kształcenia Zawodowego.

Wykładowca Roku 2026 jest okazją do podziękowania osobom, które:

• inspirują do zdobywania wiedzy;
• motywują do rozwoju;
• dzielą się doświadczeniem zawodowym;
• pomagają rozwijać nowe kompetencje;
• współtworzą jakość kształcenia w WSKZ.

W tegorocznej edycji nominowano 25 ekspertów reprezentujących różne obszary kształcenia – od prawa i administracji, przez kryminologię, bezpieczeństwo, psychologię i pedagogikę, po informatykę oraz zarządzanie.

Plebiscyt edukacyjny Wykładowca Roku 2026 – kto może oddać głos?

W głosowaniu mogą uczestniczyć studenci i słuchacze WSKZ. Każda osoba może oddać tylko jeden głos, a jego ważność należy potwierdzić za pośrednictwem wiadomości przesłanej na wskazany adres e-mail.

Z jednego adresu e-mail można zagłosować tylko raz. Dzięki temu każdy uczestnik ma takie same możliwości wyróżnienia osoby, którą szczególnie docenia za sposób przekazywania wiedzy, sposób prowadzenia zajęć, czy też doświadczenie.

Jak zagłosować na swojego faworyta?

Oddanie głosu w Plebiscycie Wykładowca Roku 2026 wymaga wyboru jednego z nominowanych ekspertów i wypełnienia krótkiego formularza. Cały proces został zaplanowany tak, aby udział w głosowaniu był szybki i intuicyjny.

1. Zapoznaj się z sylwetkami nominowanych ekspertów.

2. Wybierz eksperta, który Twoim zdaniem zasługuje na tytuł Wykładowcy Roku 2026.

3. Wypełnij krótki formularz i gotowe.

Kto został nominowany w Plebiscycie Wykładowca Roku 2026?

Nominowano 25 ekspertów reprezentujących siedem obszarów kształcenia. Każdy z nich wnosi do WSKZ coś wyjątkowego – wiedzę, doświadczenie i własne spojrzenie na edukację. Oto kandydaci na nauczyciela akademickiego roku – poznaj ich bliżej. 

Psychology in business

1. Dr Marta Świątek-Prycik – Doświadczona psycholożka, terapeutka i nauczycielka akademicka. Prowadzi zajęcia z psychologii biznesu, negocjacji i mediacji. Zawodowo skupia się na sytuacjach kryzysowych, emocjach oraz diagnozie psychologicznej. 
2. Dr Bianka Lewandowska – Doktor nauk humanistycznych w specjalności psychologia. Autorka publikacji naukowych, prelegentka konferencji oraz opiekunka praktyk studenckich i kół naukowych. Doświadczenie zdobywała m.in. w fundacji oraz prowadząc własną praktykę.

Administration

3. Dr Agnieszka Pawłowska – Wykładowczyni akademicka z ponad 15-letnim doświadczeniem, doktor nauk humanistycznych w dyscyplinie nauki o polityce. Aktywnie uczestniczy w projektach społecznych i prowadzi liczne szkolenia.
4. Dr Łukasz Cymbaluk  – Doktor nauk społecznych w dyscyplinie nauki o polityce zajmujący się analizą współczesnych zjawisk politycznych. Jego zainteresowania obejmują terroryzm, cyfrowe waluty, populizm oraz politykę międzynarodową.

Kryminologii i Bezpieczeństwa Wewnętrznego

5. Mgr Marta Leśnikowska – Ekspertka z wieloletnim doświadczeniem w strukturach policyjnych. Specjalizuje się w edukacji z zakresu prawa, bezpieczeństwa oraz komunikacji i współpracy z mediami.
6. Dr Milena Zajkowska – Doktor nauk prawnych specjalizująca się w prawie karnym i kryminologii. Wykładowczyni akademicka, autorka i współautorka publikacji naukowych oraz prelegentka konferencji. 
7. Dr Rafał Guzowski – Doktor nauk społecznych w zakresie politologii oraz specjalista w obszarze komunikacji i zarządzania. Posiada wieloletnie doświadczenie w marketingu, administracji oraz organizacji szkoleń. 
8. Dr Magdalena El Ghamari – Doktor nauk społecznych i ekspertka ds. bezpieczeństwa międzynarodowego. Specjalizuje się w badaniach nad terroryzmem, radykalizacją oraz procesami kształtującymi współczesne konflikty. 

Management

9. Dr Jolanta Bartkowiak – Doktor nauk ekonomicznych w dyscyplinie nauk o zarządzaniu i jakości, wykładowczyni akademicka oraz praktyczka HR. Specjalizuje się w nowoczesnym zarządzaniu zasobami ludzkimi. Autorka książki o wykorzystaniu AI w rekrutacji.
10. Mgr inż. Paweł Ciećkiewicz – Trener i coach biznesu z ponad 20-letnim doświadczeniem w obszarze public relations. Łączy działalność dydaktyczną z pracą doradcy biznesowego, specjalizując się w komunikacji, strategii wizerunkowej oraz employer brandingu. 
11. Mgr Mehmet Omurlu – Zastępca Dyrektora Instytutu Zarządzania i Nauk o Jakości oraz wykładowca z ponad 10-letnim doświadczeniem. Prowadzi zajęcia z zarządzania, marketingu i psychologii biznesu. Wiedzę zdobywał we własnej agencji marketingowej.

Prawo i Prawo w biznesie

12. Dr Natalia Najgiebauer – Prawniczka z ponad 15-letnim doświadczeniem w obszarze prawa i administracji publicznej. Specjalizuje się w prawie cywilnym, gospodarczym oraz mediacjach sądowych. 
13. Dr Agnieszka Sobieska – Doktor nauk społecznych w dyscyplinie prawa, specjalizująca się w relacjach między prawem a kulturą i społeczeństwem. Swoje badania poświęca m.in. prawom kobiet i wolności wyznania.
14. Dr Barbara Jelonek-Zacha – Adwokatka specjalizująca się w prawie karnym oraz asystentka prokuratora. Doświadczenie zawodowe zdobywała w instytucjach wymiaru sprawiedliwości, administracji publicznej oraz kancelariach prawnych. 
15. Dr Adam Rzetecki – Prawnik specjalizujący się m.in. w prawie podatkowym, administracyjnym i finansach publicznych. Autor publikacji naukowych z zakresu podatków i bezpieczeństwa energetycznego.
16. Dr Juliusz Sawarzyński – Prawnik specjalizujący się w prawie cywilnym, notarialnym i własności intelektualnej. Zastępca notarialny, wykładowca akademicki i autor publikacji naukowych. 

Informatics

17. Dr inż. Andrzej Dyszewski - Doktor nauk rolniczych z wieloletnim doświadczeniem dydaktycznym i naukowym. Autor i współautor ponad 60 publikacji naukowych, uczestnik projektów badawczych. Jego dorobek uzupełnia doświadczenie kierownicze. 
18. Dr inż. Roman Czukwiński – Doświadczony wykładowca i specjalista IT. Autor publikacji naukowych, laureat Nagrody Ministra Edukacji Narodowej za osiągnięcia naukowe. Zajmuje się systemami rozproszonymi, sieciami, wirtualizacją i DevOps. 
19. Mgr inż. Marta Roldan – Wykładowczyni i praktyczka branży IT specjalizująca się w programowaniu, systemie Linux oraz sztucznej inteligencji. Posiada doświadczenie dydaktyczne, a także we wdrażaniu systemów i analizie danych.

Psychologia i pedagogika

20. Dr hab. Bożena Janda-Dębek – Specjalistka z zakresu psychologii procesów poznawczych, komunikacji niewerbalnej i psychologii środowiskowej. Wypromowała ponad 200 magistrów oraz doktora. Jest autorką i współautorką licznych publikacji.
21. Dr Dorota Dyjakon – Psycholożka i psychoterapeutka, specjalistka psychotraumatologii z doświadczeniem klinicznym, skupiająca się na problemie  przemocy domowej. Autorka książek, artykułów naukowych oraz programu psychoterapii dla sprawców przemocy.
22. Dr Dorota Ackermann-Szulgit – Psycholożka zajmująca się funkcjonowaniem poznawczym i emocjonalnym człowieka. Ma doświadczenie kliniczne, dydaktyczne i szkoleniowe. Autorka publikacji z zakresu neuropsychologii, neurobiologii oraz zastosowania aromaterapii.
23. Mgr Małgorzata Węgrzyn – Psychoterapeutka dzieci i młodzieży pracująca w nurcie integratywnym. Doświadczenie kliniczne wykorzystuje również w dydaktyce akademickiej oraz prowadząc szkolenia dla nauczycieli i pedagogów. 
24. Prof. Mariusz Jędrzejko – Pedagog i diagnosta uzależnień, specjalizujący się w badaniach nad uzależnieniami oraz zachowaniami ryzykownymi dzieci i młodzieży. Autor licznych publikacji naukowych, od lat rozwijający metody profilaktyki i edukacji w tym obszarze. 
25. Dr hab. Artur Ziółkowski – Doktor habilitowany nauk medycznych i nauk o zdrowiu, psycholog. Doświadczony nauczyciel akademicki i szkoleniowiec, autor licznych publikacji z zakresu nauk o zdrowiu i kultury fizycznej.

Dlaczego warto wziąć udział w głosowaniu?

Udział w plebiscycie edukacyjnym to możliwość bezpośredniego docenienia ekspertów, którzy mają wpływ na doświadczenia związane ze studiowaniem w WSKZ. To również sposób na pokazanie, że za jakością kształcenia stoją konkretni ludzie, ich wiedza, doświadczenie oraz sposób pracy ze studentami i słuchaczami.

Plebiscyt nawiązuje do jubileuszu 25-lecia Uczelni i przypomina, że od początku jej działalności największą wartością pozostaje społeczność tworzona przez osoby uczące się oraz dzielące się wiedzą. Główny laureat otrzyma tytuł Wykładowcy Roku 2026 oraz wyjątkowy dyplom.

Do kiedy można głosować?

Głosowanie w Plebiscycie Wykładowca Roku 2026 potrwa do 31 października 2026 roku. Wyniki zostaną ogłoszone w ciągu 14 dni od zakończenia głosowania.

Nie odkładaj decyzji na później. Poznaj sylwetki nominowanych ekspertów, wybierz wykładowcę, którego chcesz docenić i oddaj swój głos w plebiscycie Wykładowca Roku 2026.

FAQ

Czym jest Plebiscyt Wykładowca Roku 2026?

Plebiscyt Wykładowca Roku 2026 to jubileuszowe głosowanie organizowane z okazji 25-lecia WSKZ. Jego celem jest wyróżnienie eksperta szczególnie cenionego przez studentów i słuchaczy za wiedzę, doświadczenie oraz zaangażowanie.

Kto może zagłosować w plebiscycie edukacyjnym 2026?

Głos mogą oddać studenci i słuchacze Wyższej Szkoły Kształcenia Zawodowego. Każdy uczestnik może wskazać tylko jedną osobę, a głos należy potwierdzić przez wiadomość e-mail.

Ilu ekspertów nominowano w plebiscycie?

W tegorocznej edycji nominowano 25 ekspertów reprezentujących różne obszary kształcenia WSKZ. Wśród nich znajdują się specjaliści z zakresu prawa, administracji, bezpieczeństwa, psychologii, pedagogiki, informatyki i zarządzania.

Jak oddać głos na najlepszego nauczyciela roku?

Należy zapoznać się z sylwetkami nominowanych osób, wybrać swojego faworyta i wypełnić formularz głosowania. Następnie trzeba potwierdzić głos za pomocą linku przesłanego na wskazany adres e-mail.

Kiedy zostaną ogłoszone wyniki Plebiscytu Wykładowca Roku 2026?

Głosowanie kończy się 31 października 2026 roku, a ogłoszenie wyników zaplanowano w ciągu 14 dni od jego zakończenia. Laureat otrzyma tytuł Wykładowcy Roku 2026 oraz pamiątkowy dyplom.

Dr Milena Zajkowska – poznaj kierownik Uczelnianego Centrum ds. Przeciwdziałania Handlowi Ludźmi WSKZ

Jakimi zagadnieniami zajmuje się dr Milena Zajkowska? Wykładowczyni WSKZ koncentruje swoje zainteresowania m.in. na kryminologii, przestępczości kobiet, cyberprzestępczości, wiktymologii oraz problematyce handlu ludźmi. Poznaj dorobek naukowy i doświadczenie dydaktyczne doktor, a także obszary, w których rozwija swoją aktywność zawodową.

Jakie obszary łączy przygotowanie akademickie dr Mileny Zajkowskiej?

Dr Milena Zajkowska jest doktorem nauk społecznych w dyscyplinie prawo oraz absolwentką kryminologii, bezpieczeństwa narodowego i filologii rosyjskiej na Uniwersytecie w Białymstoku. Obecnie pracuje jako adiunkt w Instytucie Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Kryminologii Wyższej Szkoły Kształcenia Zawodowego. 

Zaangażowanie w działalność naszej Uczelni

W WSKZ dr Milena Zajkowska pełni funkcję kierownik Uczelnianego Centrum ds. Przeciwdziałania Handlowi Ludźmi oraz koordynatora ds. różnic programowych na studiach z kryminologii. Szerokie przygotowanie akademickie znajduje odzwierciedlenie zarówno w podejmowanych przez nią zagadnieniach naukowych, jak i prowadzonej działalności dydaktycznej.

Czym zajmuje się naukowo dr Milena Zajkowska?

Zainteresowania naukowe naszej wykładowczyni koncentrują się przede wszystkim wokół kryminologii oraz etiologii i fenomenologii przestępczości. Szczególną uwagę poświęca przestępczości kobiet, a także karnoprawnym i kryminologicznym aspektom zabójstw.

W obszarze dociekań dr Mileny Zajkowskiej znajdują się również:

• cyberprzestępczość, w tym handel narkotykami w Internecie i sieci Dark Web; 
• suicydologia; 
• wiktymologia; 
• problematyka przeciwdziałania handlowi ludźmi. 

Dr Milena Zajkowska jest autorką kilkunastu publikacji naukowych, które ukazały się m.in. nakładem wydawnictw Wolters Kluwer i C.H. Beck. Wyniki swoich badań prezentowała podczas ponad 30 ogólnopolskich i międzynarodowych konferencji naukowych, w tym wydarzeń odbywających się za granicą.

Czym wyróżnia się doświadczenie dydaktyczne dr Mileny Zajkowskiej?

Kierownik Uczelnianego Centrum ds. Przeciwdziałania Handlowi Ludźmi posiada bogate doświadczenie w prowadzeniu zajęć akademickich, również w języku angielskim. Zagadnienia poruszane przez dr Milenę Zajkowską obejmują takie obszary jak:

• profilowanie kryminalne;
• suicydologia;
• psychologia kryminalistyczna;
• etiologia przestępczości;
• prawo karne. 

Adiunktka Instytutu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Kryminologii jest również autorką materiałów e-learningowych i zadań typu case study, a także promotorką ponad 20 prac magisterskich. 

Od działalności akademickiej do praktyki biznesowej

Dr Milena Zajkowska łączy działalność akademicką praktyką biznesową w sektorze prywatnym, gdzie od 2021 roku pracuje jako team leader i szkoleniowiec. Do jej obowiązków należą m.in. zarządzanie zespołami, projektowanie warsztatów kompetencyjnych oraz audyt jakości procesów.

Dlaczego warto zagłosować na dr Milenę Zajkowską w plebiscycie na Wykładowcę Roku?

Dr Milena Zajkowska łączy wiedzę z zakresu kryminologii i prawa z bogatą praktyką dydaktyczną oraz aktywnością naukową. Prowadzenie zajęć z różnorodnych obszarów, tworzenie materiałów edukacyjnych i opieka nad pracami magisterskimi pokazują szeroki zakres jej zaangażowania w kształcenie. 

Jeśli cenisz wiedzę, sposób prowadzenia zajęć i zaangażowanie dr Mileny Zajkowskiej, oddaj swój głos w Plebiscycie Wykładowca Roku 2026. Będzie on wyrazem uznania dla jej pracy i wkładu w działalność dydaktyczną naszej Uczelni.

FAQ

Kim jest dr Milena Zajkowska?

Dr Milena Zajkowska jest doktorem nauk społecznych w dyscyplinie prawo oraz adiunktem w Instytucie Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Kryminologii WSKZ. Pełni również funkcję kierownik Uczelnianego Centrum ds. Przeciwdziałania Handlowi Ludźmi.

Czym naukowo zajmuje się dr Milena Zajkowska?

Zainteresowania wykładowczyni naszej Uczelni obejmują przede wszystkim kryminologię, etiologię i fenomenologię przestępczości, cyberprzestępczość, suicydologię oraz wiktymologię. Szczególną uwagę poświęca także przestępczości kobiet, problematyce zabójstw oraz przeciwdziałaniu handlowi ludźmi.

Jakie doświadczenie dydaktyczne posiada dr Milena Zajkowska?

Dr Milena Zajkowska prowadzi zajęcia akademickie, również w języku angielskim, m.in. z profilowania kryminalnego, suicydologii, psychologii kryminalistycznej, etiologii przestępczości i prawa karnego. Jest także autorką materiałów e-learningowych i zadań typu case study oraz promotorką ponad 20 prac magisterskich.

Jak dr Milena Zajkowska łączy działalność akademicką z praktyką zawodową?

Oprócz aktywności akademickiej dr Milena Zajkowska pracuje w sektorze prywatnym jako team leader i szkoleniowiec. Zajmuje się m.in. zarządzaniem zespołami, projektowaniem warsztatów kompetencyjnych oraz audytem jakości procesów.

Od fascynacji umysłem przestępcy do kryminologii. Wywiad z dr Mileną Zajkowską

Jak młodzieńcza fascynacja umysłem przestępcy może przerodzić się w naukowe zainteresowanie kryminologią? W przypadku dr Mileny Zajkowskiej – ekspertki naszej Uczelni – punktem wyjścia była ciekawość ludzkiej psychiki i motywacji stojących za ekstremalnymi zachowaniami, która z czasem wyznaczyła kierunek jej dalszego rozwoju. 

O swojej drodze zawodowej, działalności naukowej i dydaktycznej, a także o wyzwaniach, z jakimi mierzy się współczesna kryminologia, dr Milena Zajkowska opowiada w rozmowie, do której lektury serdecznie zapraszamy.

Jak wyglądała Pani droga zawodowa i co sprawiło, że zainteresowała się Pani właśnie tą dziedziną? Czy był moment, który miał na to szczególny wpływ?

Już jako nastolatka byłam zafascynowana tym, jak działa umysł przestępcy. Początkowo myślałam o psychiatrii lub psychologii, ale to kryminologia okazała się absolutnym strzałem w dziesiątkę. 

Przełomowym momentem i pierwszą iskierką była dla mnie seria o Hannibalu Lecterze.  To wtedy zrozumiałam, jak intrygujące może być zgłębianie mechanizmów ludzkiej psychiki oraz motywacji kryjących się za zachowaniami ekstremalnymi.

Jakimi zagadnieniami zajmuje się Pani obecnie i które z nich uważa za najbardziej fascynujące?

Mój obszar badań to przestępczość kobiet, przestępczość narkotykowa, cyberprzestępczość oraz przeciwdziałanie handlowi ludźmi (jako kierownik dedykowanego Centrum w WSKZ). Fascynuje mnie kontrast – społeczny obraz kobiety często przeczy zjawisku przestępczości, podczas gdy w rzeczywistości potrafią one wykazać się niezwykłym okrucieństwem. 

W obszarze narkotykowym intryguje mnie mechanizm utraty kontroli pod wpływem substancji oraz złożoność całego rynku. Cyberprzestrzeń pociąga mnie z kolei dynamiczną ewolucją form przestępczych, a handel ludźmi to temat poruszająco wielowymiarowy i społecznie kluczowy.

Czego studenci mogą nauczyć się dzięki Pani doświadczeniu?

Przede wszystkim tego, że kryminologia odzwierciedla prawdziwe życie, a przestępczość jest naturalnym zjawiskiem społecznym. Chcę pokazać studentom, że za każdą statystyką czy sensacyjnym nagłówkiem kryje się ludzka tragedia i konkretne czynniki etiologiczne. Uczę ich analitycznego myślenia bez oceniania, dostrzegania współzależności oraz zrozumienia okoliczności, które doprowadziły do danego zdarzenia.

Z jakiego projektu, badania lub publikacji jest Pani najbardziej dumna w swojej działalności i dlaczego?

Ogromną dumę czuję z mojej rozprawy doktorskiej – nie tylko z racji włożonej pracy, ale dlatego, że pobrało ją prawie 8 tysięcy osób. To wspaniałe uczucie wiedzieć, że moja praca stała się dla kogoś inspiracją. 

Bardzo cenię też międzynarodowy artykuł o edukacji więziennej („Educating the imprisoned in selected countries of the world”), który doczekał się tysięcy pobrań i licznych cytowań na świecie. Jednak z perspektywy dydaktycznej moim największym „projektem” są moi dyplomanci – jestem niezwykle dumna z wypromowanych magistrów, ich dojrzałych prac i świetnych obron!

Jakie wyzwania występują obecnie w Pani dziedzinie i które z nich uważa Pani za szczególnie istotne?

Największym wyzwaniem jest tempo zmian społecznych i technologicznych. Żyjemy w bardzo dynamicznych czasach, a przestępczość błyskawicznie adaptuje się do nowych realiów. Kryminologia musi nie tylko nadążać za tymi procesami, ale też starać się je wyprzedzać.

Jakie kompetencje lub sposób myślenia są dziś szczególnie ważne dla osób rozwijających się w obszarze kryminologii?

Otwartość umysłu, elastyczność i krytyczne myślenie. Kryminologia wymaga połączenia analitycznego zacięcia z głęboką empatią. Ważna jest gotowość do ciągłego uczenia się, podważania oczywistych założeń, weryfikowania faktów bez ulegania emocjom czy uprzedzeniom.

Dlaczego połączenie praktyki zawodowej z działalnością naukową jest ważne dla studentów?

Teoria bez praktyki pozostaje czysto abstrakcyjna. Łącząc naukę akademicką z doświadczeniem zawodowym i biznesowym, daję studentom coś więcej niż wiedzę z podręczników. Uczę ich rozwiązywania problemów opartego na case studies oraz zrozumienia realiów społecznych. Dzięki temu widzą, jak nauka przekłada się na konkretne decyzje, zarządzanie i pracę z ludźmi.

Co poza działalnością naukową lub zawodową inspiruje Panią na co dzień?

Ludzie. Uwielbiam obserwować ludzkie zachowania, reakcje, motywacje i procesy decyzyjne. Poza życiem akademickim zarządzam zespołem około 100 osób w sektorze prywatnym. Wbrew pozorom kryminologia i zarządzanie leżą bardzo blisko siebie – obie dziedziny potrzebują empatii, zrozumienia ludzkich doświadczeń i wspierającego podejścia. To właśnie codzienne relacje i pomaganie innym w rozwoju dają mi najwięcej energii.

Zagłosuj na dr Milenę Zajkowską w plebiscycie na Wykładowcę Roku

Dr Milena Zajkowska pokazuje, że poznawanie kryminologii wymaga nie tylko analitycznego spojrzenia, ale również empatii, otwartości i umiejętności dostrzegania człowieka za opisywanymi zjawiskami. Podczas zajęć nasza wykładowczyni łączy wiedzę akademicką z praktycznym podejściem, zachęcając do krytycznego myślenia, weryfikowania faktów oraz analizowania problemów z różnych perspektyw.

Jeśli cenisz sposób, w jaki dr Milena Zajkowska dzieli się wiedzą i angażuje w prowadzenie zajęć, oddaj na nią głos w Plebiscycie Wykładowca Roku 2026. Twój udział będzie wyrazem uznania dla jej wiedzy, podejścia do kształcenia i zaangażowania w pracę dydaktyczną.

Kim jest dr Łukasz Cymbaluk? Poznaj adiunkta i opiekuna Koła Naukowego GeoPolitica

Jaką rolę w rozwoju środowiska akademickiego Wyższej Szkoły Kształcenia Zawodowego pełni dr Łukasz Cymbaluk? Jako adiunkt oraz opiekun Koła Naukowego GeoPolitica łączy działalność badawczą z aktywnym wspieraniem studentów zainteresowanych bezpieczeństwem, politologią i stosunkami międzynarodowymi. Poznaj bliżej sylwetkę i obszary działalności naukowej oraz dydaktycznej naszego eksperta.

Kim jest dr Łukasz Cymbaluk?

Dr Łukasz Cymbaluk jest doktorem, który rozwijał swoją ścieżkę naukową, zdobywając wykształcenie z zakresu politologii, dyplomacji oraz nauk o polityce i administracji. Stopień doktora uzyskał na Uniwersytecie Wrocławskim w 2023 roku na podstawie rozprawy pt. "Państwo Islamskie w środowisku międzynarodowym". 

Jest absolwentem kierunków Dyplomacja Europejska i Politologia na Uniwersytecie Wrocławskim, a także studiów podyplomowych z zakresu nowoczesnego marketingu oraz wystąpień publicznych i przywództwa w biznesie.

Jaką rolę pełni dr Łukasz Cymbaluk w WSKZ?

Dr Łukasz Cymbaluk jest adiunktem w Instytucie Administracji i Nauk o Polityce WSKZ oraz opiekunem Koła Naukowego GeoPolitica. Łączy działalność naukową z pracą dydaktyczną, wspierając studentów zainteresowanych:

• politologią;
• bezpieczeństwem;
• stosunkami międzynarodowymi. 

Angażuje się również w rozwój inicjatyw naukowych, stwarzając studentom przestrzeń do pogłębiania wiedzy oraz rozwijania zainteresowań badawczych.

Jakimi zagadnieniami naukowymi zajmuje się dr Łukasz Cymbaluk?

Działalność naukowa dr. Łukasza Cymbaluka koncentruje się przede wszystkim wokół politologii, bezpieczeństwa oraz stosunków międzynarodowych. Szczególne miejsce w jego zainteresowaniach badawczych zajmuje region Bliskiego Wschodu oraz współczesne zjawiska wpływające na sytuację międzynarodową. Podejmowana tematyka pozwala analizować zarówno wyzwania związane z bezpieczeństwem, jak i procesy polityczne zachodzące we współczesnym świecie.

Jak wygląda działalność publikacyjna dr. Łukasza Cymbaluka?

Dorobek naukowy dr. Łukasza Cymbaluka obejmuje publikacje poświęcone współczesnym zjawiskom politycznym oraz problemom bezpieczeństwa międzynarodowego. Wśród podejmowanych przez niego zagadnień znajdują się m.in.:

• polityczne implikacje działalności Państwa Islamskiego w środowisku międzynarodowym; 
• wpływ Bitcoina i kryptowalut na współczesną politykę; 
• analiza populistycznego charakteru niemieckiej partii Alternatywa dla Niemiec (AfD). 

Publikacje te pokazują szeroki zakres zainteresowań badawczych eksperta – od bezpieczeństwa i stosunków międzynarodowych, przez nowe technologie, po współczesne procesy polityczne zachodzące w Europie i na świecie.

Jak działalność dr. Łukasza Cymbaluka wspiera rozwój studentów naszej Uczelni?

Działalność naukowa i dydaktyczna dr. Łukasza Cymbaluka umożliwia studentom naszej Uczelni rozwijanie wiedzy dotyczącej współczesnych procesów politycznych oraz bezpieczeństwa międzynarodowego. Szczególnie wartościowa może być dla osób zainteresowanych:

• politologią i naukami społecznymi; 
• stosunkami międzynarodowymi; 
• bezpieczeństwem i analizą konfliktów; 
• współczesnymi zjawiskami politycznymi. 

Dlaczego warto oddać głos na dr. Łukasza Cymbaluka w plebiscycie na najlepszego wykładowcę?

Tematyka podejmowana przez dr. Łukasza Cymbaluka pozwala lepiej zrozumieć mechanizmy kształtujące współczesny świat oraz rozwijać kompetencje przydatne osobom zainteresowanym analizą procesów politycznych i międzynarodowych. 

Jeśli cenisz jego sposób prowadzenia zajęć, podejście do studentów i umiejętność łączenia teorii z praktyką, już teraz oddaj swój głos na doktora w Plebiscycie Wykładowca Roku 2026. To okazja, aby docenić jego zaangażowanie w pracę oraz podejście do nauczania. 

FAQ

Kim jest dr Łukasz Cymbaluk?

Dr Łukasz Cymbaluk jest doktorem nauk o polityce i administracji oraz adiunktem w Instytucie Administracji i Nauk o Polityce WSKZ. Pełni również funkcję opiekuna Koła Naukowego GeoPolitica, wspierając rozwój zainteresowań naukowych studentów.

Jakimi zagadnieniami naukowymi zajmuje się dr Łukasz Cymbaluk?

Jego zainteresowania badawcze obejmują przede wszystkim politologię, bezpieczeństwo oraz stosunki międzynarodowe, ze szczególnym uwzględnieniem regionu Bliskiego Wschodu. W swojej działalności analizuje także współczesne zjawiska i procesy wpływające na sytuację międzynarodową.

Jakie publikacje naukowe tworzy dr Łukasz Cymbaluk?

Dr Łukasz Cymbaluk jest autorem i współautorem publikacji poświęconych m.in. bezpieczeństwu międzynarodowemu, kryptowalutom w kontekście polityki oraz współczesnym zjawiskom politycznym. Jego dorobek naukowy obejmuje również analizy dotyczące działalności Państwa Islamskiego oraz populizmu w Europie.

Jak działalność dr. Łukasza Cymbaluka wspiera rozwój studentów naszej Uczelni?

Jako adiunkt i opiekun Koła Naukowego GeoPolitica wspiera studentów w rozwijaniu wiedzy z zakresu politologii, bezpieczeństwa i stosunków międzynarodowych. Angażuje się także w inicjatywy naukowe, które umożliwiają pogłębianie zainteresowań badawczych oraz zdobywanie nowych kompetencji.

Od ciekawości do głodu wiedzy. Wywiad z dr. Łukaszem Cymbalukiem – adiunktem WSKZ i opiekunem Koła Naukowego GeoPolitica

Co inspiruje dr. Łukasza Cymbaluka do kolejnych naukowych poszukiwań? Jak sam podkreśla, ciekawość z czasem może przeistoczyć się w głód wiedzy, szczególnie gdy przedmiotem zainteresowania są złożone i nieprzewidywalne procesy społeczne oraz polityczne.

O zainteresowaniach naukowych, podejściu do pracy ze studentami oraz spojrzeniu na kompetencje potrzebne we współczesnym świecie dr Łukasz Cymbaluk opowiada w rozmowie, do której lektury serdecznie zapraszamy.

Jak wyglądała Pana droga zawodowa i co sprawiło, że zainteresował się Pan właśnie tą dziedziną? Czy był moment, który miał na to szczególny wpływ?

Skąd wzięło się zainteresowanie dziedziną? To konsekwencja ciekawości. Polityka, stosunki międzynarodowe, ale też (a może przede wszystkim) człowiek i społeczeństwo. Dynamika zjawisk, ich (nie)przewidywalność oraz wpływ na naszą rzeczywistość – ta złożoność pobudza ciekawość, a ciekawość w pewnym momencie przeistacza się w głód wiedzy.

Czy był jakiś szczególny moment? Może wydarzyło się to w jakimś miejscu zadumy, może wpadła mi w ręce jakaś książka. Trudno wskazać jeden konkretny impuls. Ważniejsze od tego, co było na początku, jest jednak pytanie „co będzie dalej”? Bo to właśnie takie pytania pchają nas do kolejnych poszukiwań.

Jakimi zagadnieniami zajmuje się Pan obecnie i które z nich uważa za najbardziej fascynujące?

Obecnie na tapecie mam temat związany z Bliskim Wschodem (na razie jednak bez szczegółów). Co w tym fascynującego? Wielowątkowość i niejednoznaczność. Takie zagadnienia to wyzwanie samo w sobie. To wymagające ćwiczenie, ale daje ono wielką satysfakcję. Szczególnie kiedy uda się w jakimś stopniu uporządkować pozornie nieuporządkowaną rzeczywistość.

Czego studenci mogą nauczyć się dzięki Pana doświadczeniu?

Myślę, że przede wszystkim krytycznego i samodzielnego myślenia. A przynajmniej studenci na zajęciach mogą się spodziewać zderzania różnych perspektyw i trudnych pytań, które nierzadko zmuszają do wyjścia poza utarte przekonania.

Z jakiego projektu, badania lub publikacji jest Pan najbardziej dumny w swojej działalności i dlaczego?

Jeżeli można to potraktować jako „projekt”, to zdecydowanie będzie to Koło Naukowe GeoPolitica. Zaczęło się trochę jako eksperyment – jako kameralna przestrzeń wymiany myśli – a wyrosło coś, co zaczęło żyć własnym życiem. I chyba właśnie to jest w tym wszystkim najciekawsze – że ludzie, którzy na początku są sobie zupełnie obcy, z czasem zaczynają razem tworzyć coś wartościowego.

Jakie wyzwania występują obecnie w Pana dziedzinie i które z nich uważa Pan za szczególnie istotne?

Jednym z największych wyzwań jest turbulentny charakter rzeczywistości oraz przyspieszające tempo zachodzących zmian. W efekcie problemem staje się nie tylko przewidywanie tego, co może się wydarzyć, lecz nawet samo zrozumienie tego, co dzieje się tu i teraz. Drugą sprawą jest zalew informacji. Paradoksalnie ich nadmiar oznacza, że trudniej dotrzeć do tego, co naprawdę wartościowe i istotne.

Jakie kompetencje lub sposób myślenia są dziś szczególnie ważne dla osób rozwijających się w tej dziedzinie?

Przytoczyć należy rzecz dosyć uniwersalną – otwartość na ciągłą naukę i elastyczność w myśleniu. Tylko tyle i aż tyle. Wiedza z konkretnego obszaru czy jednej określonej dziedziny w coraz mniejszym stopniu jest wystarczająca, dlatego jedną z najważniejszych kompetencji jest umiejętność nabywania kolejnych kompetencji.

Dlaczego połączenie praktyki zawodowej z działalnością naukową jest ważne dla studentów?

Ponieważ jedno wzmacnia drugie. To trochę jak z relacją teoria-praktyka – teoria zapewnia zrozumienie, a praktyka pozwala wyciągnąć wiedzę ze stanu czystej abstrakcji. Studia zaś nabierają znaczenia i głębi wtedy, gdy wiedza prowadzi do ukierunkowanego działania. 

Co poza działalnością naukową lub zawodową inspiruje Pana na co dzień?

To nie jest tak, że coś po prostu inspiruje. Moim zdaniem nie ma tu konkretnej reguły – inspiracja może pojawić się w nieoczekiwanych okolicznościach. Co ciekawe, często to niespodziewane sytuacje, zdarzenia czy spotkania potrafią najbardziej wpływać na nasze myślenie. Czasem jedna rozmowa, a nawet jedno zdanie lub idea może oznaczać początek jakiegoś nowego rozdziału.

Zagłosuj na dr. Łukasza Cymbaluka w plebiscycie Wykładowca Roku

Ciekawość, otwartość na nowe perspektywy i gotowość do ciągłego zdobywania wiedzy to wartości, które ekspert WSKZ przekłada również na swoją działalność dydaktyczną. Jeśli cenisz jego sposób prowadzenia zajęć, zachęcanie do samodzielnego myślenia oraz zaangażowanie w rozwój studentów, oddaj swój głos na dr. Łukasza Cymbaluka w Plebiscycie Wykładowca Roku 2026.

O wiedzy, zaangażowaniu i zmieniających się potrzebach społecznych. Wywiad z dr Agnieszką Pawłowską – wykładowczynią WSKZ

Jak zainteresowanie polityką społeczną może przerodzić się w ponad 20 lat działalności naukowej, dydaktycznej i zawodowej? Dr Agnieszka Pawłowska pokazuje, że wiedza z tego obszaru ma bardzo praktyczny wymiar i pozwala lepiej rozumieć procesy wpływające na codzienne funkcjonowanie lokalnych społeczności.

O swojej wieloletniej działalności, praktycznym wymiarze polityki społecznej oraz zagadnieniach związanych z edukacją i opieką wytchnieniową dr Agnieszka Pawłowska opowiada w rozmowie, do której lektury serdecznie zapraszamy.

Jak wyglądała Pani droga zawodowa i co sprawiło, że zainteresowała się Pani właśnie tą dziedziną? Czy był moment, który miał na to szczególny wpływ?

Z pierwotnego wykształcenia jestem polonistką. Kiedy wybierałam pierwsze studia pragnęłam być nauczycielem. Rzeczywistość to szybko zweryfikowała. Już na praktyce w szkole podstawowej poczułam, że to chyba nie jest do końca moja droga. Wtedy zrozumiałam, że najlepiej pracuje mi się z dwoma grupami – do szóstego roku życia i po osiemnastym. 

Potem skończyłam studia politologiczne, które pokazały mi, jak wiele obszarów życia społecznego, zwłaszcza na poziomie lokalnym wymaga naszego obywatelskiego zaangażowania – stąd zainteresowanie polityką społeczną. Od ponad 20 lat próbuję przekazywać to studentom, nie tylko jako obszar wiedzy, ale element codzienności każdego człowieka korzystającego z usług społecznych w społeczności lokalnej – od edukacji, przez ochronę zdrowia, wsparcie osób z niepełnosprawnością czy uczestnictwo w kulturze.

Jakimi zagadnieniami zajmuje się Pani obecnie i które z nich uważa za najbardziej fascynujące?

Od kilku lat najważniejszym obszarem moich zainteresowań jest opieka wytchnieniowa oraz wsparcie osób ze szczególnymi potrzebami i ich opiekunów. Przez ponad 6 lat łączyłam zainteresowanie naukowe tymi kwestiami z praktyką zawodową, poznając problemy osób z niepełnosprawnością, seniorów i ich otoczenia w ramach projektów. 

To nadal obszar mało obecny w rozważaniach naukowych – przede wszystkim problematyka wsparcia opiekunów. A przecież żyjemy w starzejących się społeczeństwach, każdy z nas ma w swoim najbliższym otoczeniu osoby potrzebujące pomocy, a my sami staniemy się kiedyś z czasem takimi osobami. Świadczenie usług wspierających w środowisku zamieszkania jest warunkiem jak najlepszego dobrostanu seniorów, osób z niepełnosprawnością i ich rodzin – dlatego ten praktyczny wymiar i możliwość zmieniania czyjegoś życia na lepsze jest najbardziej fascynujący.

Czego studenci mogą nauczyć się dzięki Pani doświadczeniu?

Myślę, że jestem osobą, która pokazuje, że warto się zaangażować. Że teoria i praktyka się uzupełniają, a w polityce społecznej jest to szczególnie widoczne. Bardzo mi zależy na tym, aby uświadomić studentom, że tu nie chodzi tylko o wiedzę. Ważne jest zrozumienie pewnych procesów i pokazanie, jak prawo i inne czynniki wpływają na naszą codzienność – w naszych gminach. 

Każdy z nas jest z mocy prawa członkiem swojej wspólnoty lokalnej, nie można się z niej „wypisać”. Ale żeby zrozumieć, dlaczego nasza społeczność funkcjonuje tak, a nie inaczej, trzeba poznać uwarunkowania prawne, polityczne, społeczne czy ekonomiczne – a to jest po prostu wiedza obywatelska, która jest narzędziem kreowania swojej najbliższej rzeczywistości. 

Z jakiego projektu, badania lub publikacji jest Pani najbardziej dumna w swojej działalności i dlaczego?

Przez ponad 6 lat pracowałam w organizacji pozarządowej realizującej projekty wspierające osoby z niepełnosprawnością i ich opiekunów. Elementem projektów były raporty pokazujące sytuację tych środowisk. Choć nie miały one naukowego charakteru pozwoliły mi bardzo poszerzyć moją wiedzę. 

Obecnie uczestniczę w projekcie „Respitality” realizowanym przez Fundację Imago ze środków Samorządu Województwa Dolnośląskiego. Ma on na celu rozwijanie innowacyjnych form opieki wytchnieniowej poprzez współpracę międzynarodową z organizacjami pozarządowymi ze Szkocji, której efektem ma być wprowadzenie usług respitality do praktyki w Polsce.

Jakie wyzwania występują obecnie w Pani dziedzinie i które z nich uważa Pani za szczególnie istotne?

Przyjęta w 2022 Europejska Strategia na Rzecz Opieki wskazuje, jak dużym wyzwaniem dla Europy i Polski staje się starzenie się społeczeństw i wsparcie opiekunów nieformalnych. Próbą odpowiedzi na tą sytuację są działania polskich władz – wprowadzające np. ustawę o osobach starszych i koordynacji opieki długoterminowej. Ale to dopiero początek drogi, jak przed nami, a przede wszystkim społecznościami lokalnymi, w których osoby wymagające wsparcia żyją. 

Wiele gmin w Polsce będzie się wyludniać, a odsetek osób po 65. roku życia w niektórych przekroczy 40% za 30 lat. To długa perspektywa, ale trzeba zacząć projektować zmiany już dzisiaj. To są wyzwania szczególnie ważne – naukowo i praktycznie. A także w zakresie podnoszenia świadomości społecznej. Dlatego nasi studenci – administracji, zarządzania, prawa czy bezpieczeństwa wewnętrznego – powinni rozumieć te procesy i zagrożenia, jakie z nich wynikają.

Jakie kompetencje lub sposób myślenia są dziś, Pani zdaniem, szczególnie ważne dla osób rozwijających się w tej dziedzinie?

Choć życiowo jestem optymistką, kwestie, którymi się zajmuję naukowo i praktycznie, nie pozwalają na nadmierny optymizm. Żyjemy coraz dłużej – coraz dłużej w zdrowiu, ale coraz bardziej wyalienowani społecznie. 

W obszarze usług społecznych zawsze najważniejszy jest człowiek, empatia, indywidualizacja podejścia, bezpośredni kontakt. Rozwój technologii nie zastąpi obecności drugiego człowieka, zwłaszcza w przypadku pomocy w codziennym funkcjonowaniu. A proces uczenia nie kładzie nacisku na kompetencje społeczne, wrażliwość, współodpowiedzialność. Zależałoby mi na tym, by ten aspekt społecznego uczestnictwa, budowania relacji w środowisku lokalnym miał szanse rozwijać się dzięki naszym studiom.

Dlaczego połączenie praktyki zawodowej z działalnością naukową jest ważne dla studentów?

Łączenie praktyki z działalnością naukową stanowi pewnego rodzaju uwiarygodnienie. Pokazuje, że będąc osobą z takim wykształceniem, o takich zainteresowaniach badawczych mogę funkcjonować zawodowo – że to są obszary, które się łączą, a nie wykluczają. Wiele osób postrzega część kierunków studiów jako mało użyteczne. A tak nie jest. 

Truizmem jest wskazywanie, że żyjemy w społeczeństwach uczących się całe życie, że wiedza nie jest nam dana raz na zawsze, że wymaga stałej aktualizacji i rozwoju. Umiejętność uczenia się to jedna z najcenniejszych umiejętności, a wykładowcy praktycy mogą pokazywać, że nie oznacza biernej konsumpcji wiedzy, ale oznacza podnoszenie umiejętności i kompetencji.

Co poza działalnością naukową lub zawodową inspiruje Panią na co dzień?

Codzienność. Akceptacja dla życia i świata wokół. Jest tyle rzeczy, które mogą nas cieszyć i to nie muszą być wielkie atrakcje. Otwartość na innych i ciekawość powodują, że można stale poszukiwać nowych relacji i inspiracji. A poza tym, mam jedną cechę, która niewątpliwie pcha mnie do przodu – lubię wiedzieć. 

Zagłosuj na dr Agnieszkę Pawłowską w Plebiscycie Wykładowca Roku 2026

Dla dr Agnieszki Pawłowskiej wiedza nie kończy się na teorii – pozwala lepiej rozumieć otaczającą rzeczywistość, angażować się w życie lokalnych społeczności i odpowiadać na ich zmieniające się potrzeby. W swojej działalności akademickiej zwraca uwagę również na znaczenie empatii, relacji oraz umiejętności ciągłego uczenia się.

Jeśli cenisz sposób, w jaki wykładowczyni naszej Uczelni dzieli się wiedzą, łączy teorię z praktycznym doświadczeniem i zachęca studentów do społecznego zaangażowania, oddaj na nią głos w Plebiscycie Wykładowca Roku 2026.